A/N: bago nyo po simulan to nais ko pong sabihin na sorry sa wrong grammar and sa mga typos
=====
"Are you nuts Cherry?! You're finding a guy who's wearing a hoodie,Gosh! Many people wearing a hoodie too!"Shenilyn exclaimed and she's getting into my nerve why can't she just support me?!Kung di ko lang sya kaibigan.Tss
"yeah,i know but he save my life!"
"yeah he save you,but how can you find him,If you don't even see his face uh?"
i dont even see his face but i recognize his voice!
At hindi ako titigil na hanapin sya
Kinuha ko ang susi ng kotse ko sa lamesa at lumabas ng bahay ni Shen. At sumakay sa Kotse ko at pinatakbo ito ng mabilis Bago ako pa ko makaalis kanina ng tuluyan may sinigaw si Shen "Yeah find that guy, the guy who's wearing a black hoodie the guy you dont even see!mahahanap mo talaga sya!" she said sarcastically, paano ko nga ba sya naging kaibigan? Tss.
*park*
Nandito ako sa park nakaupo sa bench kung saan nya ko iniwan at sa lugar na to dito nya ko niligtas at di pa ko nakakapagpasalamat sa kanya
Flashback
Pinagpapawisan na ko sa takot dahil sa nakatutok ng kutsilyo sa tagiliran ko, madilim sa pwesto namin kasi nasa dulo kami ng park na walang tao
"Sarap o Sakit? " again he ask me that f*cking Question at s#it lang parang sasali ako sa fraternity sa tanong nya kung pipiliin ko 'sarap' baka mamatay din ako agad.. Baho ng hininga nya eh -__-!
"Bitiwan mo sya.." isang malamig na boses ang narinig ko na di masyadong malayo sa pwesto namin
"sino ka?! "tanong ni Manong kasabay ng pagdiin nya ng patalim sa tagiliran ko at konting tulak na lang nya mamatay na ko shit eto na ba katapusan ko? Gosh di ko pa nga nakikita yung fiance ko kapag pogi kasi di ako papayag na mamatay pero kung panget ok patayin mo na ko.
"I. SAID. LET. GO. OF. HER! " he shout and i feel his anger in his voice but why? Unti unti itong lumapit sa amin at katapat na namin sya ngayon na kasabay non ay ang pagbukas ng lamp post malapit sa amin binubuksan kasi ito twing 8 ng gabi
I cant see his face because of his hoodie
" wag ka na lang makialam dito pwede! " sigaw ni manong sabay harap sakin shet! Ang baho ng hininga nya
Sa isang iglap nakita ko na lang si Manong nakahiga na sa sahig na namimilipit na sa sakit..
" You as*hole! I dont want to see youre face in a count of three..... " bago mag two tumakbo na si manong kahit namimilipit pa rin sya sa sakit
Hinigit naman ako ni Mr.Hoodie at pinaupo sa bench
" Dont ever go again in this place alone.. Understand? " he said then he walk away and i realize that i dont know his name and im about to ask what he's name but he's already gone
" thanks... Mr. Hoodie.. "i whisper
End of Flashback
" Mr. Hoodie... "i whisper again it nagbabakasakali na makita ko sya
" why the h*ll are you here?! " his voi-ce! Si Mr Hoodie
Humarap ako sa kanya at sya naman nakapamulsa na naka-harap sakin i can't see his face because of that fuc*ing hoodie
" Mr. Hoodie? "
" Mr. Hoodie wow just wow you name me Mr. Hoodie. Uh? Just great my name is hoodie" he said sarcastically
"then tell me your name and please let me see your face" sabi ko at lumapit sa kanya
Unti unti kong tinanggal ang Hoodie nya...
And now i see his face... And i dont know what to say. He's the man, the man i see in my Parent's office
"Im Ethan Ace Fontanilla.... And im Mr. Hoodie
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
And of course im your fiance.. "
=story end=
