SADECE ÜÇ HARF "AŞK"

TANIŞMA

Saat sabahın beş buçuğu....
Alarmın çalması güzel rüyamdan etti beni oysaki en mutlu olduğum yerdir orası. Kendimi yönetmediğim asıl kendim olduğum yer. Evet çok güzel bir gün demek isterdim ama bu saatte kalkmanın neresi güzel... Yataktan kalkmadan elimi masanın üzerine uzattım aradığım şeyi bulmak isteği ile ama bulamadım "sigara"! Derin bir of çekip yatağımdan kalktım, terliklerimi giyip banyoya gittim. Bu arada size biraz kendimden bahsedeyim,adım Emrah 15 yaşındayım 8. Sınıfa gidiyorum, içine kapanık bir insan olduğum söylenemez çünkü kendimi ifade etmekte güçlük çekmem ve elştiriyi severim.Tanıdıklarım bunun eksi bi yön olduğunu söylesede ben bildiğimden şaşmam yani kendi doğrularımın dışına çıkmam. Çok yönlü bir insan degilim yani stabil bir hayatım olduğunu söyleyebilirim mesela bir sevğilim yok hiç istemedim olmasını çünkü beni kendisine aşık edebilecek bir kız olduğunu düşünmüyorum. Bunun sebebi ise birbirine özenmeleri anlatmak istediğim başkalarının yaşamlarına özenmek yerine kendi yolumu çizerim kendi hayatımı kendim yaşarım mantıklısı da bu.

Neyse çok uzattım dershaneye geç kalacagım. Ayakkabımı silerken gelen o güzel ses"oglum hızlı ol dersine geç kalacaksın" işte o güzel sesin sahibi benim melek annem...

Annem benim her şeyim benim için her türlü fedakarlığı yapacak tek kadın , benim için her zorluğu çekmiş ama beni sevmekten hiç vazgeçmemiş tek kişi.. Adı Mehtap, her konuda haklı ya da haksız gözetmeden beni savunmuş ve beni sevdiğini her zaman hissettiren bir anne.. Onu çok seviyorum bu hayattaki tek servetim onun bana olan sevgisi.

Babama gelice adı Hüseyin 45 yaşında kendisi babasından bu yaşına kadar hiç sevgi görmemiş ve kendisi sevgi görmediği için çocuklarına sevgi gösteremiyor. Çocuk yaşta kendi ayakları üzerinde durmayı ögrenmiş. Bana hiç sevgisini hissettirmedi. Keşke bize biraz sevgi gösterse de ona onu ne kadar çok sevdigimi söyleye bilsem.!

Her neyse bugün dershanemde ilk günüm hızlı hızlı kahvaltımı yapıp yola düştüm. Dolmuşa bindim ve çarşıda indim.Acele acele dershaneye girdim. Acelemin sebebi çok umrumda olduğundan değil aslında tek bir sebebi var, babamın " senden adam olmaz " sözünün altında kalmamak.

Panoda asılı duran kagıtlardan ismimi bulup sınıfımı ögrendim ve hızlı adımlar ile sınıfa çıktım.Kapıyı çalıp içeri girdim.Ders ingilizce !Hocadan özür dileyip bir yere oturacaktım ki sınıfta hiç boş yer kalmamıştı.Dikkatli baktığımda en arkada boş bir sıra olduğunu ğördüm ve gidip oturdum.Yan tarafımda bir çanta duruyordu kendi kendime umarım sahibi kız değildir derken kapı çaldı ve sınıfa bir kız girdi, özür dileyip yanıma oturdu.
Ben ders dinlemeye başladım. Sevmiyorum ama kız gelip oturunca mecburen dinliyorum. Sonra hoca;

-"Herkes burada olduğuna göre bir tanışalım bakalım "

Dedi. Yoklama kağıdını eline alıp isimleri okumaya başladı.Herkese kendini tanımasını söyleyip sorular soruyordu.Sıra yanımdaki kıza geldi adı Gülşah mütevazı bir kıza benziyordu ama tabii ki dış görünüş.Hoca Gülşah'a bir kaç soru sordu ileride ne olmak istiyorsun felan diye bu muhabbeti hiç sevmiyorum. Bende o yüzden kafamı sıraya koydum ve yatmaya başladım sonra Gülşah tekrar oturdu. Hoca Emrah dedi ve ben ayağa kalktım. Sınıfın hepsi bana bakıyordu ama en güzel yönüm dü utangaç olmamam. Sonra hoca kendimi tanıtmamı söyledi gittigim okulu felan söyledim ve sustum. Sonra hoca bana bakıp devam etti;

-"İleride ne olmak istiyorsun? "dedi.

Hocaya baktım ve ;

-"Bir planım yok dedim."
Hoca gülümsedi bana alaylı bir şekide

-"Tahmin etmiştim " dedi.

Bende

-"Siz küçükken ingilizce ögretmeni olmak istemiş miydiniz" dedim.

-"Hayır "dedi ve sustu.

Herkes bana bakıyordu ve bende sırama oturdum.Soluma döndüm ve Gülşah'ın bana baktığını gördüm.

-Neden bu şekilde bakıyorsun bana.

-Ben bu sahneyi hatırlıyorum.

Söyledigi şeye beraber güldük ve konuşmaya başladı.

-Neden bu kadar asabisin?

-Öyle gerktiği için.

Hocanın bize bağırması ile ikimizde önümüze döndük bende dersi sevmediğim için kafamı sıraya koyup uyumaya başladım.Biri beni dürtüyordu ve hiç sevmediğim birşey bu kafamı kaldırdım kim olduğuna bakmak için Gülşah beni uyandırmaya çalışıyordu.

-Kalk sabah oldu sabah.

-Seninle bu kadar samimi olduğumu hatırlamıyorum.

Üzüldü kalktı gitti keşke demeseydim böyle bişey ama elimde değil ben buyum...