Gönlün ufkunda açmış kızıl bir çiçek,
Hırçın, vurgun ve de güzel.
Rüzgarlara savurmuş hüzünlerini,
Ağlıyor bazı zamanlar hicran geceler.
Oysa;
Kan gibi sıcak,
Can gibi yakın,
Tek varisidir o, gönül tahtının,
Yudumladıkça o meçhul şarabının,
Ansızın düşersin sarhoşluğuna.
Katlanırsan katlan sonra, tüm acılarına...
