Hayal

Mezarlık

Saatlerce belki durdu orada adeta saygı duruşunda gibiydi kıpırdamadan rüzgar bile yaklaşmadi hareketsizligine o güzel saçlarını hafif bir meltem dahi olup okşamadı. Ne keder ama ! Herkes vardı en başta bir kaç aynı yaş grubu topluluğu sonra büyük yaşlı insanlar ve o hepsi zıril zıril ağladı başında yaşı kederinden daha küçük duran kadın bayılır gibi oldu yanında ona eşlik eden saçları kirlasmis adam apar topar aldı götürdü onu,belli ki kalanlara daha çok değer veriyordu artık.arkadaslari bi kaç kere toprağa kapandı ağladı diğerleri tuttu hiç gitmeyecek gibiydi acıları bir kaç hafta sonra ki gülüşlerinden habersizce.biraz daha ağladılar sonra içlerinde o güçlü duruşlu olan 'hadi' dedi bize düşen ağlama görevimizi tamamladık dercesine bir kaç dakika sonra onlarda gitti, ama o öylece  duruyordu hala en ufak bir tepki göstermemisti mezarın hemen yanındaki ağacın gövdesine yaşlanmış sırtını, dizlerini kendine yakın dik vaziyette tutuyor sağ eli dizinde ötekisi ise öylece duruyordu ağlayıp ağlamadığı belirsizdi göz alıcı saçlarını yüzünü çok değerli bir emaneti korurcasina sakliyordu. Yaklaşık 2 saat geçmiş olacakki, yazın son demlerinde olmamızdan kaynaklı olsa gerek hafif bir serinlik çöktü bu şehre ve bu mezarlığa. hava hafifçe kararmaya başlamış olacaktı ki saçlarının rengi artık mat gözüküyordu bir süre daha hareketsizlik yeminini bozmadan durdu sonra olmasından ümidi kestiğim bir şey oldu ve hareket etti o boştaki eliyle yüzünü örten öndeki saçlarını geriye doğru aldı ve sonunda saklanmış yüzü gecenin serinliğinde belirdi hoş hatları vardı pek köşeli sayılmayacak oval yüz hatları ve nadir olacak Düzgünlükte bir burun, gözlerinin rengi pek belli olmasada kahve veya ela gibi duruyordu hem çok normal hem çok gizemli bir yüze sahipti. belki şuan gözüktüğunden  çok daha güzeldi fakat aglamışlığını saklayamıyordu şişmiş yüzü .saçları ellerinde bir süre kaldı sonra çok beklemediğim bir şey yaptı ve yüksek seste bir kahkaha! Şaşırmıştım fakat şaşkınlığım mezarlıkta gülmesinden çok olumlu bir tepki hareketini nasıl oldu da bu kadar çevresine acı hissettirecek şekilde yapmış olabilmesiydi. gittikçe küçüldü kahkahasi şimdi gözlerinden yaşlar akıyordu fakat hala gülüyordu yüzü kıp kırmızı olmuştu. Hem gülmek hem ağlamak bir bedene aynı anda ağır gelmiş olsa gerek. Bir kaç dakika sonra yine sesizlige gömüldü kim bilir neler hissediyordu neler söylüyordu aklından belki kalbinden. Duruma bakılırsa mezarda ki zaat-ı muhterimi pek seviyordu bu kadın fakat halinden çıkardığım,son zamanları pek iyi geçmemiş olmalıydı. zira düşünceli durusunda onu fazlasıyla tanıdığı belli fakat mesafeli ve yaşlarına rağmen içinde bir kızgınlık belki kırgınlık olduğu belliydi tabi bunlar benim naçizane gozlemlerim den fazlası değildi elbette. Gecenin soğuğu ilerleyen zamanda daha da arttı fakat o hala aynı tepkisizlige devam edemiyordu. Çok doğal ama değil mi? Evin dediğin canım bildiğin bir karış toprak altında olursa sen nereye mahkum kalırsın ki. Hani sanki şu efsanelerde yok kalbini bir deniz kızı çaldığı için denizden uzakta yaşayaman kahramanlar misali kalbin toprak altında fakat sen üstte isen nasıl uzaklaşabilirdin? Elbette gidemezdin sende biliyorsun bunu. Ne garip değil mi aynı yeryüzünde nefes alıp aynı geceye uyuyup ve aynı aynı sabaha uyanırken arandaki kilometreleri önemsemeyip bir gün bile sesini duymak için aramadığını bir gün sırf sende bir kaç metre derine koydular diye hayatın kararıyor. Herhalde neslimizin kıymet bilmeyişinden dolayı olan bir sorun. Yinede o kadına değil bu ithamlarim zira onun tasfirinden başka hiç bir bilgim yoktu hakkında, birde tabi yürek burkan kahkasindan başka. Saat iyice geç oldu ve yağmur başladı o hala tepkisiz. Saçları ıslandigindan dolayı bir kaç santim Daha uzun gözüküyor ve daha koyu. Sanırım ona bir örtü götürmek mantıklı ve olağan bir davranış olurdu, fakat ne diyecektim? saatlerdir sizi izliyorum ve yağmur başlayınca size bunu getireyim dedim mi ? diyecektim. Tabiki hayır müthiş derecede plan seven kişiliğim hemen çalışmaya başlamıştı bile.