Bulutlar dolunayı kapatmış, dalgalar birbirleri ile yarışıyor.
Gökyüzünde ki damlalar her defasında farklı bir yere dokunabilmek adına, birbirleri ile savaşıyor.
Tüm bu karmaşıklığın arasında; rüzgar ağaç dallarını dansa kaldırmış, geceyi aydınlatıy...
"Yerdeki toprağa taş, denizdeki suya tuz olmak istiyorum. Gökyüzüne bulut, ateşe kıvılcım olmak istiyorum. Rüzgar olup uğuldamak, yağmur olup yeryüzüne dokunmak, depremlerde sarsılmak, sellerde sürüklenmek istiyorum.
Tutunacak bir el, yaslanacak bir omuz olsam. Kahkahalarımyankılansa, çığlıklarımduyulsa. Her şey bitmeden yaşatsam tüm hücrelerimi. Beni, ben yapsam. Ben, ben olsam. Ben, ben gibi yaşasam."
•
"Zamanı geldi mi?" Yönelen soruyla birlikte derin bir iç çekti genç kız. Düşündü, tekrar tekrar düşündü.
Düşüncelerinde boğuldu, düşüncelerinde yoruldu. Dinlenemedi hiç, fırsatı da olmamıştı zaten.
Boğulur muydu insan nefesinde, sığmaz mıydı içi içine. Sığmıyordu. Sığmayacaktı.
"Biraz daha," diye yanıtladı genç kız. Bir nefes aldı sigarasından, ciğerleri doldu taştı. "Yıllardır bir gün için beklemiş olamam. Ölmek onun canını yakmayacak. Ben onun her gün tekrar tekrar ölmesini görmek istiyorum. Kahroluşunu, mahfoluşunu."
Kalktı ayağa, bir kez daha nefes aldı sigarasından. Uzun ince parmaklarının arasından kayıp gitti daha sonra. Zeminle buluştu. Siyah topuklu botlarıyla ezip geçti nefesini.
"Bir şeyler ters gider-"
"Gitmeyecek!"
Kararlıydı, zamanı geliyordu. Yıllardır nefessiz kalmıştı. Nefes almalıydı. Nefes almalı ve soğutmalıydı içini.
Yürüdü. Emindi artık. Her şey başlayacaktı.
Rüzgar tenine sokuldu. Rüzgara bile hasret kalmıştı. Gülümsedi, havadan daha soğuktu sanki. Bakışlarını gökyüzüne çevirdi. Ay onu bekliyordu. Dokunacak ve ona karışacaktı.
Korkuyordu birazcık, başlar diye değildi bu korku. Bitmemesinden, geçmemesindendi.
Korkmalıydı zaten.
Dün geçecek, Yarın olacak. Bugün hep yaşanacaktı.
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
•
Kitap okumayı hep sevmişimdir. Kurgudan kurguya sürüklenmek, kitabın içinde bir çadır kurup içinde barınmak, orada yaşamak hep vazgeçilmezim olmuştur. Okumayı sevdiğim kadar yazmayı da seviyormuşum. İçimdekilerin bir kopyasını kağıda dökmek, beni hep rahatlatıyormuş.
Şimdi de hem kafamda dönüp duran bir kurguyu sadece kağıda döküp bırakmak değil, sizlerle paylaşmak istiyorum.
Bu yolda yanımda birilerinin yürüdüğünü görmek beni çok mutlu edecektir. Şimdiden herkese teşekkür ediyorum.
