Abdullah ile Babası Ali küçük bir gölde eğleniyorlar. Abdullah "Baba iyi ki geldik buraya ne kadar temiz bir göl hiç bir çöp göremiyorum nedense." "Ah be oğlum bu göl hayvanların gölü buraya insanlar pek sık gelmezler. "Abdullah biraz babasının dediğini düşünüp, "Tabi ki baba insanların iyisi de var kötüsü de ama hep kötüler önden gider iyiler onların çöplerini temizler neden böyle ki bizim gibiler önden gitse onlar çöpleri toplasa olmaz mı baba. "Baba suyun derinliklerine doğru yaklaşıp, "Evet oğlum öylede olabilir ama bu sefer onların arkasındaki çöpleri kim temizleyecek her taraf çöp olur, öyle değil mi oğul." Abdullah babasının söylediklerini biraz düşündü ve ona şu cevabı verdi. "Evet ama onlardan bizene ki onlar ayrı biz ayrı yaşıyalım." "Evet öylede olur ama onların orada çöp atacak yeri kalmayınca bize doğru gelecekler, biz o zaman ne yapacağız." Baba bu sözleri söyledikten hemen bir dakika sonra göletin yukarısından bir kükreme sesi geldi. Abdullah "Baba baba bu ses ne böyle." Babası Ali "Oğlum malmısın çocuğum ya kaplan yada aslandır ne kükreyecek sanki." Abdullah korkudan babasına "Baba hadi karaya çıkalım burada bizi yer o aslan." Babası Ali gene akılsız evladını bir türlü anlatamıyordu. "Yahu beni sen hiç mi dinlemedin ayıp be, ne kadar akılsız oğlum varmış benim aslanlar sudan korkarlar yavrum sen bunu on beş yaşında bile bilmiyorsan ben sana ne diyeyim." Abdullah akılsız olduğunu kabullenmemiş ki daha dün karne gününde ortalaması altmış ile gecen çocuktu. " Aman be baba bir an aklımdan unutuverdim olamaz mı bu korkuyla gayet normal bi şey."
