The Alpha Female

1 BirthdayGirls

Welkom in Nevarah! Nevarah is een klein dorpje ergens verstopt in het land Zera, waar ik woon. Ik zal proberen het verhaal schrijven zoals een echte schrijfster dat doet! Het verhaal gaat als volgt :

Elyssa! Evianah! Beneden komen we gaan eten! Hoorde Elyssa haar moeder vanuit de gang beneden roepen. Jaja, ik was al onderweg! Ik ben niet doof hoor. Zei Elyssa nogal geirriteerd. Ze loopt kalm de trap af met een chagerijnig gezicht. Als ze de kamer komt binnen lopen in haar konijnen onesie, ziet ze dat er allemaal slingers hangen en hoort ze het hele gezin voor haar en haar zus zingen. Na het liedje kreeg iedereen een knuffel en gingen ze aan de mooi gedekte tafel zitten. Ze gaat naast haar tweelingzus Evianah zitten die vol hebberigheid naar al het lekkere eten op tafel zit te kijkt. You like what you see? Zegt Elyssa lacherig. Yahhsss! Reageert Evianah erop zonder ook maar 1 seconde van het eten weg te kijken. Een minuut later kwamen de laatste dingetjes op tafel en mochten we beginnen met het verjaardags ontbijt! O my god ik hou zo veel van chocolade broodjes! Zegt Elyssa met haar mond vol gestouwd. Dat valt te merken. Zegt haar moeder met een lach op haar gezicht. Met een grijns op hun gezicht eten de meiden gauw door! Als het ontbijt is geweest maken ze zich samen klaar voor school en doen voor de finishing touch nog wat lipstick bij elkaar op! Samen naar school fietsen? Vraagt Evianah aan Elyssa. Ja hoor! Vind je het erg als Ciara en Nayla ook mee fietsen? Ik had hen eigenlijk eerder beloofd. Zei ze met een beetje schuldige stem. Nee natuurlijk vind ik dat niet erg! Zei ze blij. Hoe meer zielen hoe meer vreugd toch! Zo gezegd zo gedaan! Ze fietsen samen naar school en hadden het heel gezellig. Toen ze op school aankwamen moesten ze zich door een menigte heen wurmen die altijd voor de deur staat. Bah! Rokers! Zegt Evianah met een vies gezicht. Waarom moeten ze toch altijd voor de deur staan, Ze lopen altijd in de weg! Zegt ze. Ze hebben gewoon niks beters te doen! Zegt Ciara terwijl ze een lichtbruine pluk voor haar goudbruine ogen weg haalt. Maar voor de deur staan is wel heel erg asociaal Ciaar. Zegt Nayla erachteraan. Ze lopen samen naar binnen en gaan op de verwarming zitten in hun vertrouwde hoekje beneden. Awhhh hij staat niet aan vandaag! Zegt Elyssa teleurgesteld. Nayla loopt naar de congierge genaamd Hans en doet ondertussen haar roodbruine glanzende haar uit de verwaaide knot. Meneer? Zou de verwarming aan mogen? Zei ze glimlachend. Maar natuurlijk mevrouw! Zei de congierge wat lacherig. Hij liep naar het congierge hok wat wij het 'Hanshok' noemen en draait voorzichtig de verwarming aan. Na alles bijgekletst te hebben ging de bel en moesten ze naar hun klas toe. Doei meiden! Riep Elyssa nog toen ze in de menigte werd meegesleurt. De rest van de dag was vooral felicitaties ontvangen en toetsen leren. Toen Elyssa en de rest van de meiden vrij waren gingen ze gezamelijk naar huis. Bij de derde afslag gingen Nayla en Ciara Links en moesten Evianah en Elyssa rechtdoor om bij hun huis te komen. Die avond na het feestmaal kregen ze hun kado's.Ze gingen op het kleed zitten en kregen beide hun kadootje. O my god! Zeiden de meiden in koor. Ze hadden beiden dezelfde jurk gekregen waar ze al een jaar naar zaten te kijken. Elyssa en Evianah zagen beide  een prachtige avondjurk van satijn voor hun liggen en rende naar boven en trokken hem beide aan. Elyssa keek naar haarzelf in de spiegel. Staan fel groene ogen wel mooi bij deze jurk? Zegt ze. Evianah kwam naast haar staan en staarde ze beide in de spiegel. Elyss, hij staat je perfect. Zei Evianah. Ze keken elkaar aan en glimlachden naar elkaar. En mijn blauwe ogen dan? Zei Evianah lacherig. Het staat je geweldig zussie! Zei Elyssa gelukkig. De ogen zijn het enige wat verschillend is bij de tweeling. Ze deden elkaars haar en gingen naar beneden! Haar ouders lachten geniepig toen de meiden naar benenden kwamen. Dachten jullie al dat jullie van ons af waren? Zei mam. De tweeling keek elkaar raar aan. Wat bedoel je? We hebben ons kadootje toch? Zei Elyssa onbegrijpelijk. Nee nee, Het mooiste kado moet nog komen! Zei ze. Elyssa en Evianah liepen rustig naar beneden en lieten zich voorzichtig op het warme kleed zakken dat voor de openhaard ligt. Vader gaf Elyssa een klein doosje en moeder gaf Evianah een klein doosje. Nou, maak maar open meiden! Zei vader met een grijns. Elyssa en Evianah keken beide nieuwschierig naar het pakje, todat Elyssa het eerste plakbandje eraf haalde. Toen ze het pakpapier erom weg hadden gehaald, hadden ze beiden een heel mooi klapdoosje in hun hand. Toen ze hem open deden zaten er kettinkjes in. Evianah had Prachtig kettinkje met zilver en een fel blauw diamantje en Elyssa had dezelfde maar dan met een fel groene diamant. Mam, Pap, het is prachtig! Zegt Elyssa met een grote lach en een traantje in haar oog. Evianah heeft die van haar al lang om gedaan en zit er nog steeds vol bewondering naar te kijken. Zal ik die van jouw ook bij je omdoen? Bied Evianah met een lieve lach aan. Ja graag! Zegt Elyssa beleefd. Ze liepen naar het dressoir en keken in die grote spiegel die daarboven hangt. Ze lachten naar elkaar terwijl ze elkaars kettingen bekeken. Elyssa deed haar ketting af en deed hem voorzichtig weer in het doosje. Ze keek haar ouders gelukkig aan. Ik zal er heel voorzichtig mee doen! Zei ze. Na een avond taart eten en gezellig bijpraten ging de tweeling naar boven om zich om te kleden en naar bed te gaan. Evianah je hebt je kettingkje nog om, zal ik hem even voor je los maken en in het doosje doen? Owja! Dankje hahah ik was het vergeten. Zegt Evianah.Na ze alles een beetje hadden klaargemaakt voor morgen kropen ze eindelijk hun lekkere bedje in en gingen ze lekker slapen.