Esir

çakıl...

Eveeet sevgili günlüğüm ,

Çok klasik oldu demi ya, neyse... Elimde sigaram yine daldım hülyalara, o çoçuk... Adını sanını bilmediğim o çocuk ben tam ölümü göze almışken nereden çıkmıştı.Üstelik bir anda da kaybolmuştu kimdi?.

Oooof kim olduğu önemli değil ? Önemli olan ; neden benim aklımı bu kadar meşgul ediyordu?

                      ****

- oğuz hadi ama küçük beey uyanma vakti..

+ anne biraz daha...

Annesi oğuzu hep gülerek karşılardı. Ve yine aynısını yapmıştı . oğlunun başından öpüp iyice üstünü örtmüştü.

+bu seferlik ben tek markete giderim beyefendi demiş ve çıkmıştı.

- anne ,anne hayır hayır gitme! Beni de bekle anne ! Yalvarırım gitme ....

Ve aniden uyanmıştı hıçkırarak ağlıyordu..annesinin ölümünden sonra hep gördüğü rüyaydı.

Aniden ayağa kalkıp her zamanki gibi odayı dağıttı. Gitme gitme diyerek duvarı yumrukluyordu.....

........

Ama ne olursa olsun artık annesi yoktu....

    #######

Evet sevgili okurlarım yeni bir kurguyla sizlerleyim..
Emeğe saygı acisindan lütfen vote ve yorumlarınızı esirgemeyin 🙏