The Other Side

Prologue

"Hi bessy!" nagbeso beso kami ng bessy ko. "How are you today? May nabingwit bang fafabols ngayon?" kindat niya.

I ignored her.

Binaba ko ang bag ko sa upuan ko at umupo na lang. Beastmode ako ngayon -_______-

"Hey may problema ba? Si Janine na naman ba yan? Nako nako ha! Ayoko diyan sa bruhang yan impakta urghhh!"

Tinaasan ko siya ng kilay. Daldal ng daldal eh. Nasstress ako grabe tsk.

That fvcking Janine Montenegro. I hate her!! Inaagawan niya ko sa labydabs ko :3

"Seriously Lorrie? Hindi ka ba titigil? Naiingayan ako sayo e." inirapan ako ng bruha. Echosera!

"Wow ha! Ako pa tong may kasalanan ngayon? Ok fine!! Di kita papakialaman." lumipat siiya ng upuan dun sa likod.

Ayan na nga at nagalit na siya. Pikon talaga to. Di man lang ako intindihin eh naiinis kasi ako.

Tumayo ako at pinuntahan ang upuan niya sa likod.

"Hey bessy!" nagpuppy eyes ako para pansinin niya ko. Pero ang gaga, tinaasan lang ako ng kilay at umiwas na ng tingin.

"Ok. Sorry na." bulong ko. Ayoko talaga na mag sosorry ako e. Urgh basta ayoko! Eto ng lang kaibigan ko ang nagpapababa ng pride ko. Paano kaya kung wala to? Edi ako na ang evil of town.

"Huh? Anong sabi mo?" alam ko naman na ayan ang sasabihin niya. Nang aasar kumbaga.

"I-im S-sorry." di na mahina, di malakas ayos lang ang pagkakabigkas ko.

Ngumiti na siya.

"Ok." and we hugged each other.

Ganito lang kami ni bessy, di namin pinapatagal ang away. Kaya siguro ganito katatag yung samahan namin. Kahit na medyo may pagkabitch kaming dalawa eh di naman namin ito ginagawa sa isat isa. Ang pagiging hard.

"Hey you!" turo ko dun sa katabi niyang lalaki na nerd. "Umalis ka diyan at diyan ako." parang trip ko na maupo dito sa likod. Kung saan si bessy, dun ako. Sumunod naman ang lalaki, Good. :)

Natapos ang walang kwentang klase ngayong araw na wala kong natutunan. Wala ngang kwenta di ba? Hays. *rolled eyes

Taas noo naming binabaybay ang hallway nang makita ko ang mag couple.

"Oh bessy tingnan mo kung sino ang nandito." medyo malakas ang pagsambit ko kaya ang mga nagdadaan na stupidents sa hallway ay tumingin sa kagandahan ko.

Natigil pati sa paglalakad ang dalawang lovers. Hmp! Nakakasuka ang pagmumukha nung babae. Nakakaloka!

Rumampa ako sa tapat nila. Kasama ang kaibigan ko sa tabi ko.

"Ano na namang kailangan mo ha?" sabi ni Lawrence. Lawrence Salazar, ang lalaking gusto ko.

"Not you, baby Lawrence." kindat ko sa kanya. "Sa girlfriend mo, meron." sabay tingin ko sa kanya.

Kawawang girl. Ang panget panget na nga. Ang liit liit pa. Ano kayang nagustuhan sayo ng lalaking kinahuhumalingan ko? Eh dakila ka lang namang hipon?

Tinaasan ko siya ng kilay. Dahilan para yakapin niya ang baby ko. How dare her?! Kunwaring santi santita. Eh dakila naman ang sama sa loob loob. Now, parehas na kaming bitch.

"Oh what's the matter, huh? Natatakot ka? Ang akala ko ba ay ang tapang tapang mo? Eh di ba nga nakuha mong ipagkalat ang bagay na di naman ako ang gumawa, kundi IKAW! Now, Janine Montenegro nasaan ang tapang mo?" matalim ko siyang tinitigan.

Masama na kung masama. Pero hindi ako ang nagsimula ng gulong ito, kundi ay ang babaeng inaakala kong kaibigan ko na matagal na panahon. All these years! naaalala ko pa rin ang hirap at sakit sa aking puso. Ang panunuya ng ibang tao. Lahat lahat pinasan ko dahil sa Janine na yan.

Matagal ko ng alam ang lahat. Ngunit ngayon lang ako nagsalita at para na rin sa kapakanan ni Lawrence. Ayoko na nagagalit siya sakin. Pero ayoko nang magtago pa.

Ayoko nang magpaligoy ligoy pa at pinitik ko na ang aking mga daliri.

Biglang may lumabas na CCTV footage sa projector ng court. Nagtigilan ang mga taong nagdadaan. Lahat sila ay nakatingin kay Janine ngayon. Ngayon mo ilabas ang tapang mo ngayon, former bessy?

Pinalabas sa footage ang pinag gagawa niyang pag paplano sa pag tatraydor niya sakin. Doon mismo sa CCTV, may pinapasok siyang dalawang lalaki, yung isa ay may hawak na camera at yung isa ay naghubad ng damit at natira na lamang ang kanyang short. Dumapa siya at nagtakip ng kumot. Ang malanding Janine naman ay nagtanggal rin ng damit, bra lamang ang natira sa kanyang pantaas ngunit may damit rin naman siya sa ibaba.
Nilugay niya ang buhok ko ng katulad sa akin at dumapa rin siya at nagtakip ng kumot.

Nagsimula ng magbulu bulungan ang mga tao. Yung iba ay magugulat na scene na minsan ay magyayakap si Janine at ang lalaki para kunware ay may ginagawang milagro.

"Itigil niyo na yaaaaaan! *sob sob Itigil niyo naaaaa!!" napaupo na siya kakaiyak.

Poor Janine!

"Oo na! Oo na!! Ako ang may gawa ng lahat ng yan!! *sob sob Na-naiingit lang ako kay Zia eh huhuhu!! lagi na lang siya ang bidaa lagi na lang siya ang napapansin pag kami ang magkakasama noon. *sob sob."

Thats what you deserve bitch!

"Zia." she looked at me. "Im sorry for what ive done. Sorry sa lahat." then she walked away.

"Are you ok?" Lorrie said.

"Y-yes. Di ko makakaila pero naging kaibigan rin naman natin siya." naawa ako.

Dapat masaya ako di ba? Pero parang bakit ako pa ang nasasaktan?

"Until now, Zia? Ganyan ka pa rin. When its all about drama, tears or so whatever. Mabilis na lumalabot na naman ang puso mo." shes right.

Pinunasan ko ang luha sa pisngi ko. When its all about crying, napapaiyak rin ako. Basta nag sorry siya, ayos na lahat. Nakalimutan ko ang mga ginawa niya. Janine is my friend of mine. But hindi na ngayon. Kakalimutan ko ang away na to. Pero di ko siya kakalimutan sa ginawa niyang ito sakin.

"Ano? Masaya ka na?" puno ng sakit ang mga mata niya.

"Lawrence--"

"Masaya ka na? Na sinira mo na kami? Congrats kasi nagtagumpay ka na naman." He smirked.

Lumapit ako sa kanya. Hinawakan ko ang braso niya.

"Ako? Ako ba ang may mali ha? Ako na naman ba ang may kasalanan? Kahit na nakita mo ang lahat lahat na hindi naman ako---" tinanggal niya ang kamay ko na nakakabit sa braso niya.

"Your so desperate!! Akala mo ba mamahalin din kita pabalik? Pwes. Nagkakamali ka." Tumawa siya. "Akala mo siguro pag naghiwalay kaming dalawa, ikaw na ngayon ang mamahalin ko? Damn! How i wish! Mas gugustuhin ko pang mamatay kesa mahalin ang tulad mo."

Sa pagtalikod niya, doon bumagsak ang mga luhang kanina pa dapat bumagsak. Deserved ko naman to eh!! Sa mga kagustuhan kong mapaakin siya, ay kasamaan pala ang idudulot nito sa iba.

Bakit ba ako nagmahal?! Bakit sa katulad pa niya? He's a jerk!! Sinaktan niya ko. He's being rude. Kontrabida lang naman ako sa love story niya e. Kasalanan ko ba? Eh ayokong may umaaligid na babae sa kanya. Nakakainis!!

Asa pa kong maging bida sa storya niya. Asa pa kong mahalin niya ko. Asa pa kong maging prinsesa niya. Tadhana lang ang makakapagsabi niyan. Pero aasa pa ba ko na ganito nga ang mangyayari?

I will never changed. Me is me. And i dont care the past. I dont care at all.