A kind of racisme

de ontmoeting

Lola zit op bed. Ze is nog erg jong. Dan komt een van de zusters van het adoptietehuis. Lola er is bezoek! Zegt de vrouw enthousiast. Lola zucht. De laatste keer dat er een gezin na haar kwam kijken, was ze niet goed genoeg omdat ze Indisch is! Als er iets is waar kleine Lola niet tegen kan is het wel racisme! Daar komt een jonge moeder met haar vriend de kamer binnen. Dus dit is Lola? Zegt de arrogante vrouw. Al voor de zuster kon reageren was kleine lola zo bijdehand om alvast te zeggen wie ze was. Ze mocht die vrouw niet echt, maar de vrouw haar wel. Wat moet ik met zo'n trut? Dacht Lola. Ze is danwel 4 jaar jong maar wel erg intelligent. En zo brutaal ze was wist ze het altijd beter. Toch ging de vrouw met haar vriend met de zuster mee naar kantoor. Lola was zo bijdehand om ze te volgen en ze af te luisteren. Vele vragen over Lola werden er gesteld. Toen haalde de zuster een aantal papieren tevoorschijn. De vrouw en de man tekende de papieren. De vrouw kwam vrolijk naar buiten en tilde Lola op. Ik ben je nieuwe mama! Zei de vrouw enthousiast. Mijn mama? Vroeg Lola. Ja je mag met mij mee. Zei de vrouw. Lola snapte het gelijk. Ze werd geadopteerd. Na 4 jaar. Eindelijk! Lola was best blij ondanks dat ze de vrouw eerst niet mocht. Maar ze zou nog even in het adoptietehuis moeten blijven tot de vrouw alles klaar voor haar had. De vriend van de vrouw wilde Lola eigenlijk niet, maar liet dat niet merken. Uiteraard had de kleine Lola het allang door.