Lisem

İlk gün 15 eylül

Okullar açıldı. Liseye geçecek olan öğrencileri 3 aydır beklediği hayal ettiği zil çaldı. Sıcak bir 15 eylül... Öğrencilerin heyecanı sevinci sanki havaya yansımıştı. Öyle güneşli güzel bir gün vardı ki sanki baharla yaz karışmış ve ortaya olağan üstü güzelikte bir günü bize hediye etmiş gibiydi.hayat herşeye rağmen güzeldi aslında. Bazıları işten okula gelmişti. bazıları tatilden. Sabah kahvaltı yapmadan gelende vardır belkide. Ve  o büyük zafer lisesi. Bu yıl öğrencilere kapısını açmıştı o güzel günde. İstanbulun en güzel liselerinden biriydi. Herkes oraya gitmek ister. Ama para olmayınca elinizden bir şey gelemiyor işte. Oraya parası ve bursu olan geliyor. Oranında öyle bir adaleti var işte. Müdürü paragöz ve kızgın bir insan iste. İşte o gün tekrar başlamıştı eğitime. Öprenciler okulun bahçesine yavaş yavaş dokduruyordu. Hepside çok heyecanlı ve zilin çalmasını bekliyorlardı. Lisye yeni başlamış öğrenciler lise hayatını, arkadaşlarını, yeni okulunu, yeni hayatları, düşmanlarını öğretmenlerini vs. Tanımak istiyordu. Ve işte zil çaldı öğrenciler sınıflarını aramaya gidiyorlardı. Oktay da herkes gibi sınıfını arıyordu. Önce 9|A nın önünden geçti orda Mehmet diye bir arkadaşı vardı. Oktay onu hiç farketmedi. Halbuki Mehmet onu görmüş ve Oktay!! Diye seslenmişti. Ama nafile oktay onu görmemişti. Oktay sonunda sınıfını bulmuştu. 9/c imiş. Oktayın bursu vardı. sınıf biraz kalabalıktı. Öğrenciler birbirlerini ilk kez görmüş öylece birbirlerine bakıyorlardı. Tanışmaya çalışıyorlardı. Oktayın yanında Rıza diye bir çocuk vardı. Oktay da onunla tanıştı. Oktay çok iyi yürekli bir çocuktu. Yanındakine şöyle seslendi
Oktay: merhaba ben oktay
Rıza: bende Rıza nerden geliyorsun nerelisin?
Oktay: ben buralıyım doğma büyüme. Sen nerelisin?
Rıza: bende izmirliyim. 10 senedir burdayız.  Dedi ve öğretmen sınıfa girdi.
Öğretmen: merhaba arkadaşlar. Ben sizin ingilizce hocanız ceylan. Sizinle bu sene birlikte olacağız inşallah sizde kendinizi sırayla tanıtın. Şu sıradan başla. Dedi ve merve kalktı.
- ben merve konyalıyım burda yaşıyorum.dedi ve  oturdu yanındaki yeşim kalktı.
- ben yeşim buralıyım. Dedi ve oturdu. 
Yeşimle mervenin arkasında oturan iki tane öğrenci vardı onlar geçen sene sınıfta kalmışlardı. Lise 1 i ikinci defa okuyacaklardı. Tanıtma sırası onlardaydı Ve ahmet kalktı şöyle dedi:
-ben ahmet buralıyım. Lise 1 i ikinci defa okuyacağım Allah ın izniyle. Diyerek tüm sınıfı güldürmeye başarmıştı ki hoca da gülüyordu. Geçen sene de böyle yaparak sınıfta kalmıştı. Öğretmen az çok tanıyordu ikiliyi. Sıra kadire gelmişti.
- ben kadir .  Dedikten sonra hoca lafa atladı: yoksa sende mi kaldın.
Kadir: evet hocam bende kaldım.
Öğretmen: peki niye kaldınız gençliğinize yazık değilmi?
Kadir: hayır hocam gelecek nesil yalnız kalmasın diye kaldık ayıp olmasın hocam. Diyerek yine sınıf gülüyordu. Bu yıl eğlenceli geçecekti.
    İkinci bölüm yakında..... Bu hikaye çok uzun olacak. Beğenin beğendirin takipleşelim. :)))