Elçin boğulduğunu hissetti odada. Siyahtan nefret ederdi. Ama o odanın içerisinde çalan güzel notalarada eşlik etmek istiyordu. Korkudan yorganın altına girdiği günlerin cezasını çekiyordu kabuslarında genelde.
O bakıcılarının uyumazlarsa üzerlerine salacağı öcülerden korkuyordu kadın. Kendini uyandırmaya çalışsada uyanamıyor, bir yanı o tatlı müziği dinlemek istiyor bir yanı ise uyanmak, o karanlık odadan kurtulmak istiyordu.
Müzik hafiften hareketlenmeye başladığında kadın kapıyı bulmak için dönmeye başladı odanın içerisinde. Şarkıya eşlik ederek duvarları yokladı. Bir kaç kere döndü odanın içerisinde. Her döndüğünde duvarlara dokundu duvarlardan yanıt almak istercesine şarkının sözlerinde geçen 'leave us alone' ( Yalnız Bırak) kısmını bağırarak söyledi. Sesi çatlayana kadar bağırdı karanlık odada.
Karanlık yalnız bırakacaktı elbet bir gün onuda. Umut her zaman vardı. Kapı koluna ulaştığında son kez 'leave us alone' diye bağırdı ve kulbu aşağı doğru indirdi.
Aniden gelen ışıkla elini gözlerine siper etmiş ve alışmalarını beklemişti. Kısık şekilde açtığında sırtı dönük adamı görmüş ve ona doğru bir adım atarak boşlukta süzülmeye başladı. Beyaz bulutların içinde yüzünde bir gülümseme ile süzülüyordu...
YOU ARE READING
60 Metre Kare (Hayran Kurgu Değil)
General Fictionİlk görüşte güvene inanır mısınız? Elçin inandı. Peki ilk görüşte aşka inanır mısınız? Barış inandı. Hayatları mezarlıkta kesişen iki insanın hikayesiydi bu... Not: Hayran kurgu değildir. Tamamen diziden bağımsız, çevrelerinden bağımsız bir hikaye...
