inleiding

49 2 0
                                        

zwijgend fietsen we de straat uit, ik achterop met mijn armen stevig om hem heen geklemd. als we bijna bij mijn huis zijn begint hij langzamer te fietsen en stopt voor het tuinhekje. hij draait zich om en kijkt met zijn prachtige diepblauwe ogen recht in de mijne. 't was leuk vanavond.' zeg ik dan om de stilte te verbreken. 'maar jij was het mooiste van allemaal.' antwoord hij. dan legt hij zijn hand onder mijn kin en trekt me haar zich toe. ik sluit mijn ogen en voel de warmte van zijn lippen op de mijne.

ontvoerdWaar verhalen tot leven komen. Ontdek het nu