Bugun yine sesiz ve issiz birgunde uyanmisti umut uykusundan artik bu dunyada kimsesi kalmamisti ailesini kazada kaybedeli uc ay olmustu artik kimsesi yoktu anne ve babasi da yetistirme yurdunda tanisip evlenmislerdi daha oniki yasindaydi umut ailesinden kalan erzakta bitmisti babasindan kalan sonkurusada dun ekmek alip karnini doyurmustu ne yapacakti artik nasil hayatda kalacakti ailesinden kalan tek sey başini sokacak bir evdi buna sukrediyordu umut ya bu ev olmasa ne yapardi daha oniki yasindaydi ne hayalleri vardi daha dun gibiydi ne umutlari hayalleri vardi kucuk umut dün lise ye kaydolacakti kazanin oldugu gun liseye kaydedilip okuyacakti artik okuyamayacakti ne yapmaliydi daha on iki yasinda bir cocuga kim is verirdi.
