Dream boy

Eindelijk.

Hoe dichterbij hij bij me kwam staan, hoe sneller mijn ademhaling ging. Ik haatte het feit dat ie zoveel macht over me had. Als ik hem hoorde praten, wou ik alles horen wat hij zei. Waren we in dezelfde ruimte, was ik onbewust bezig met hem. Ik voelde zijn ogen in mijn rug branden als ik drinken voor iemand in schonk. Het leek alsof we de hele avond om elkaar heen aan het dansen waren, terwijl we elkaar niks hadden gezegd. Het was een snelle glimlach die ik kon geven, toen ik toevallig iets achter hem moest pakken. Niemand mocht weten dat we elkaar kende. Nog niet in iedere geval. Daarom was ik ook zo blij toen de avond eindelijk voorbij was. Toen de laatste gasten de deur achter zich dicht trokken, werd ik ruw van achteren getrokken en voelde ik warme lippen in mijn nek. 'Wat een tering lange avond.' Zei die zachtjes tegen mijn nek aan. Ik kreeg het gelijk heet. Voor een paar seconden wist ik ook niet wat ik moest doen, maar ik herpakte mezelf al snel en pakte zijn gezicht vast. Heel even keek ik hem aan en begon hem toen langzaam te zoenen. Hetgeen wat ik al de hele avond had willen doen. Hij tilde me met 1 arm op het bijzet tafeltje en daar waren we. Eindelijk samen. Alleen. Na een lange avond bedienen waarvan we beiden niet wisten dat de ander er zou zijn. Mijn hart ging zo snel tekeer toen ik dacht aan de vorige keer. Het ging toen precies hetzelfde alleen werden we toen gestoord. De baas kwam toen kijken als we al klaar waren.. Daarna hadden we elkaar niet meer gesproken of gezien. De hele tijd vroeg ik me toen af wat er zou zijn gebeurd als we verder waren gegaan. En ik had zo'n gevoel dat ik er vandaag achter zou komen. Nu waren we echt alleen. De baas was op vakantie. De deur was op slot, dus niemand die naar binnen kon. Genoeg drank om de nacht door te halen... Ik kon niet wachten.

Het ging zo snel. Zijn handen waren opeens overal. Op mijn gezicht, onder mijn shirt, knepen mijn borsten zachtjes vast. Daarna weer stevig bij mijn nek. Het leek wel een stukje uit een film. Hoe snel de tijd leek te gaan ook zo bewust was ik van elke aanraking. Zijn lichaam zo dicht tegen het mijne aan. Hier had ik al zo lang op gewacht. Ik schaamde me er niet voor, niet meer. Het leek alsof onze lichamen zich naar elkaar toe trokken en samen 1 werden. Dat we alleen op de wereld waren en dat de nacht voor eeuwig zou duren. 'Ik wil je.' Fluisterde hij tussen het kussen door. Ik beet op zijn lip en begon hem kusjes in zijn nek te geven. Nu begon het écht spannend te worden. Zouden we er gewoon voor gaan? Gewoon niet nadenken en het gewoon doen? Of zou hij zo'n jongen zijn die zometeen zou stoppen en zou lachen en zeggen dat we te snel gingen? Ik voelde dat ik al teveel aan het nadenken was. Ik voelde ook dat hij begon te twijfelen. Het kussen werd opeens rustiger, sensueler, minder ruw. Op een gegeven moment zuchtte hij en knuffelde hij me van achteren. Ook al had ik het totaal niet verwacht het voelde zo fijn aan. We stonden even zo stil. Niemand zei iets en ik voelde me stom dat ik eigenlijk me wou omdraaien en weer verder wou gaan. Maar ik wou geen verkeerde indruk achter laten dus ik vroeg zachtjes waarom hij gestopt was. 'Niet dat ik het erg vind.' Mompelde ik er nog snel achterna. Hij moest lachen en knuffelde me nog steviger. 'Omdat ik een fatsoenlijke jongen ben.' Zei die in mijn oor. Ik hoorde dat ie moest lachen. 'En ook al zou ik het liefst al je kleren van je lijf afscheuren en de hele avond hier met je willen zijn. Het kan niet.' Ik draaide me om en keek hem in zijn ogen aan. 'Is dat een goed of een slecht iets?' Zei ik sarcastisch. 'Het is maar hoe je het ziet.' Zei hij. Ik zuchtte waardoor hij nog harder moest lachen. Hij pakte me bij me kin vast en kuste me op mijn voorhoofd, neus en mond. Vervolgens ging zijn hand opeens onder mijn jurk. Geschokt hield ik mijn adem in. 'Ik voel dat jij hetzelfde voelt als ik.' Zei die zacht terwijl hij zijn hand bij mijn bovenbeen had. 'Maar ik wil je beter leren kennen dan dit.' Ik kon me haast niet concentreren op zijn woorden, zo erg was ik afgeleid door zijn hand op mijn been die steeds hoger naar boven ging. 'Je bent echt een leuke meid, ben lang niet zo iemand als jou tegen gekomen. Ik wil het dit keer niet verpesten.' Ik haalde diep adem, pakte (tegen mijn zin in) zijn hand van mijn boven been en hield het vast. Met een glimlach op me gezicht zei ik 'Nou dan ben ik wel heel benieuwd naar de volgende keer dat ik je zie. Ik hoop niet dat je me weer zo lang laat wachten.'