Yani, yanlnız ya da değil. Yürümeye devam etmelisin. Hatırlaman gereken şey bu. Eğer hepimiz yalnızsak o zaman yalnızlığımızla birlikteyiz. Bunu düşünmek bana iyi geliyor. Hayat neden bu kadar zalim? Insanlar, insanlar neden bu kadar zalim? Yaşamak neden bu kadar zor ve bu kadar güzel, vazgeçilmez? Peki insanların birbirlerini anlamamak için bu büyük çabası neden? Etrafımdakiler bana çok kızıyor. Istedikleri gibi bir insan olamadığım için. Onların eğlendiği gibi eğlenemediğim için. Biliyor musun ? Her tarafım kanıyor. Acılar içindeyim. Çürüyorum. Onların istediği gibi bir kız olmak istiyorum ama beceremiyorum. Etrafımdakilerime üzgünüm diyorum. Sizin istediğiniz gibi bir kız olamadığım için. Fakat duymuyorlar. Acılarımı, kederlerimi, sıkıntılarımı anlatıyorum dinlemiyorlar. Bana yardım edin diyorum. Kaçıyorlar. Ölüyorum ben diyorum, ne zaman öleceksin diye soruyorlar. Lütfen bana söyler misin? Ne oldu? Bana ne oldu? Eskiden böyle değildi. Şimdi ne oldu? Neden insanların artık bir takım duyguları ve düşüncelerini yansıtacak zamanları yok? Neden bu kadar hızla koşuyorlar? Bi an durup neden insanın, hayatın ve evrenin anlamları üzerine düşünmüyorlar? Ben acılarımı, sıkıntılarımı anlatırken neden beni dinlemiyorlar? Benim bütün bu düşlerim, arzularım hayata dair imdat çığlığım onlara inandırıcı gelmiyor. Neden egom olmak zorunda? Neden onların arasında bencil olmak zorundayım? Bana hayatta yaşamam için bir sebep söyle. Hayatta bazı şeyler vardır insanın ne olduğunu, bakış açısını koyar ortaya. Yalnızlık nasıl bir şey biliyor musun? Bir karpuz alamamak tek başına. Yıllarca pazara gidip tek bir karpuzu alıpda evine dönememek. *O karpuzu tek başıma bitiremem diye..* Güldüğünde yanındakine 'ya nasıldı komik miydi?' diye soramamak yalnızlık, paylaşamamak, anlatamamak. Tek başına oturmaktır yalnızlık. Bir başına oturup öyle boşluğa dalıp gitmektir. Bu bir çeşidi yalnızlığın başka türleride var. Etrafında bir sürü insan varken birinin eli senin eline değdiğinde gülümseyip konuşurken hissettiğin yalnızlık, her şeyden daha kötü bence.
