Zorla ayakta duruyordum. Hava buz gibiydi. Biliyorum annem de o toprağın altında üşüyecekti. Keşke gitmeseydi... Beni bu lanet insanların arasında bırakmasaydı. Keşke yine sobanın karşısında sıkıca sarılıp 'canım kızım' deseydi. Keşke yanımdaki tek insan da gitmeseydi. Tam kalbimin üzerinde bir ağrı vardı. Yavaş yavaş gözlerim kararmaya başladı. Düşüyordum ama cenazedeki 2 teyzemin de umrunda değildim. Sonra bütün gücüm bitti ve yere yığıldım. Başımın kanadığını ılık sıvıdan anlayabiliyordum. Birkaç saniye sonra bilincimi kaybettim.
★★★★★★★★★★★★★★★★★★
Sonunda uyanmıştım ama gözümü açacak halim bile yoktu. Başımda ve karnımda büyük bir ağrı hissediyordum. Sonunda gözümü açacak hal bulabildim kendimde. Hastanede olmayı bekliyordum ama canım(!) teyzemin çok sevdiğim(!) evindeydim. Yanıma somurtarak teyzem geldi ve baktı. "Keşke ölseydin senden de kurtulurduk" dedi beklediğim gibi. Çok da umurumda değildi buna da alışmıştım herşeye alıştığım gibi.Zaten bende ölmek istiyordum. Kalacak yerimde yoktu. Zaten 8 yaşında tek başıma da kalamazdım. Saniyeler geçtiköe gücüm daha da azalıyordu. Sonunda yine karanlığa kavuşmuştum
*FLASHBACK(ANNESİNİN ÖLÜMÜ)*
Annemle en sevdiğim çay bahçesine gidiyorduk. Havada çok güzel sırt ısıtan bir sonbahar sıcağı vardı. O çay bahçesinin parkını görünce heyecanlanmıştım. Annemin elini çekiştiriyordum. Annem bu mutluluğuma güldü ve karşıya geçmeye yeltendik. Sağa ve sola baktık. Araba gelmediğini görünce karşıya geçmeye başladık. Benim çantam düşmüştü. Onu alırken annem karşıya geçmek için adım atmıştı. Beni bekliyordu. Ama bir tane araba gelmeye başladı. Hem çok hızlıydı hemde sağa sola dengesizce sürüyordu. Ben anneme bağırana kadar annem çığlık atmıştı bile. Öylece kalmıştım. Ne kıpırdayabiliyordum ne de konuşabiliyordum. O sırada karşıdan bir kadın geçiyordu. Koşarak buraya geldi. Ambulansı aradı ve annemin hırkasını çıkardı. Annemin başındaki yarayı sildi. Sonubda kıpırdamayı akıl etmiştim ve 'anne' diye bağırarak yanına koşmuştum. Kadın bir yandan annemin kanamasını durdurmaya çalışıyor,bir yandan da beni sakünleştiriyordu. O sırada şoförü fark etti. O da bayılmıştı. Kadın onu da kontrol etmişti. Sonunda ambulans gelmişti. Kadın beni öptü ve gitti. Ambulansa annemin yanına binmiştim. Anneme onca şey yapmışlardı ki... Hepsi anneme umutsuzca ve bana acırcasına bakıyorlardı. Sonra anneme kalp masajı yapmışlardı. Benim alelacele arkamı dönmemi sağladı hemşire abla. Bana bakarken gözünden bir damşa yaş aktı. Sonunda hastaneye gelmistik. Annemi önce ameliyata aldılar. Annem beni bırakıp gitmezdi ki... O kızı yanına yatmadan uyuyamazdı bile... Yanıma tatlı bir hemşire abla geldi ve beni yemekhane gibi bir yere götürdü. 2 tost, 1 çay ve 1 meyve suyu almıştı. Tostun birini ve meyve suyunu önüme koydu. Yavaşça saçımı okşadı ve tostunu yemeye başladı. Bende çok açtım. Yemeye başladım. Yemeğim bitince annemin yanına çıktık. Bana yeşil bir kıyafet giydirip başıma bone taktılar. İçeri ancak böyle girebileceğimi söylediler. İçeri girdim ve annemin elini tuttum. Ama bir alet ötmeye başladı. Az önceki hemşire beni hemen dışarı çıkardı. Ağlamaya başladım. Ne oluyordu anneme? Hemşire abla güç vermek ister gibi kolumu sıktı. Burukca gülümsedim. Bana bir akrabam olup olmadığını sordular. Bende teyzemin numarasını verdim. Biraz sonra somurtarak teyzem geldi. Doktor onu bir kenara çekti ve birşeyler söyledi. Teyzem de kısa bir ley söyledikten sonra yanıma geldi. Annen öldü , dedi. Ben ağlamaya başladım. Teyzem de beni tersleyerek "sus seni gidi pis bücür sesini bile duynak istemiyorum " dedi.
********************************
HEPİNİZE MERHABA TATLIŞLARIM!!! NAPIYOSUNUZ? BEĞENDİNİZ Mİ? SÖYLEMEK İSTEDİĞİNİZ BİRŞEY VARSA YAZIM YANLIŞI FALAN LÜTFEN YAZIN VE DÜZENLİYİM. HER TÜRLÜ SERT ELEŞTİRİYE AÇIĞIM . NEYSE FAZLA KONUŞMIYIM. HE BU ARADA BU BÖLÜM KISA BİLİYORUM AMA SONRADAN ARTICAK EMİN OLUN. KENDİNİZE İYİ BAKIN ♡♡♡
YOU ARE READING
YETİMİN HAYALLERİ
General Fictionİşte herşey yeni başlıyordu. Benim herşeyim olan anem ölmüştü. Babam gibi o da beni bırakmıştı. Akrabam falanda yoktu,zaten olsalar da pek bir işe yarayacağını sanmıyorum. Hepsi babamın ölümünün benim suçum olduğunu düşünüyordu. Aslında alakam bile...
