62'den tavşan, göz kapaklarımdan soru işareti çizebiliyorum. Üzgünüm şu sıralar çiçek tutan değil, çiçeği kopartılan oluyorum. Bakın hepimiz birer çelengiz ne zaman, kimin ölümünü süsleyeceğiz bilmem ama en çok biz sızlayacağız. Düşünüyorum da herkes gözünün önündeki özlese gönülden ırağa düşmezdi kimse. Bu arada mesafelere karşıyım ben, insan sevdiğinin istediği her an şakaklarını ovabilmeli zira öyle insana parmak uçlarını öperek karşılık verilir. Konuyu nereye bağlarım şimdilik bilmiyorum ama şöyle düşünelim; burası benim tımarhanemmiş sizde beni ziyarete gelmişsiniz.
