Ufaktım galiba 11 yaşında falan.Herşey çok güzeldi taki güzel olan herşeyin dağıldığı gibi dağılmasıyla.Annem beni ve ufak kardeşimi bırakıp gitmişti.İlk seneler çok özlüyorduk haliyle tabii ufak yaşımda evin herşeyi olmuştum.Bir temizlikçi,yemekleri,çamaşırları, ütüler falan bildiğiniz ev işleri gibi işte.Sonra liseye başladım ama çok kötüydüm hayatım dağılmıştı,dersler falan hiç kulak asmıyordum.Haliyle 8 tane 1 tane ile kalmıştım okulda.Mecbur ni işe girdim sanayi de çalıştım,çalışmak okumaktan daha iyi geliyordu.Parası,tatili hoştu takii amcalarım babama söyledikleri sözden sonra
^^ Zaten senin oğlandan bi b*k olmaz.^^
İşte o laftan sonra okumaya karar verdim ama İzmir de değil.Şöyle bi karar aldım Erzurumda okumak istiyordum nedenini bende bilmiyorum ama istiyordum.
Gün geldi çattı arabaya bindim beni uğurlamaya kimse gelmedi ağlaya ağlaya tek başıma geldim Erzurum'a
Liseye başladım gine ama dört elle sarılıyorum derslere hoş beş geçti teşekkür belgesi aldım.Tabii bu babamı mutlu,okumaz diyenlerin zoruna gitti.
