P.o.v STUZETTE
Ik loop door een donker steegje. Mama en ik hadden weer eens ruzie. Ik weet niet of het wel slim is. Maar, ik had geen keus. Ik kon geen minuut langer thuis blijven. Eigenlijk loop ik gewoon rond. Ik woon hier pas net en heb geen idee waar ik heen ga. Dan lopen de tranen over mijn wangen. Als ik terug denk aan mijn oude huis. Mijn vriendinnen, mijn vader, mijn school, het basketbal team. Alles zit tegen. Mijn moeder heeft een half jaar geleden een nieuwe man ontmoet. Mama noemt het, opslag verliefd. Ik noem het, opslag misselijk. Mijn ouders zijn kort daarvoor gescheiden. Alleen ja ik zag hem nog steeds heel vaak. En nu zie ik hem nog maar 1 x in de 3 maanden. Mijn vrienden mis ik nog het meest. We hadden altijd leuke tijden en ik kon alles bij ze kwijt. Nu ben ik hier gewoon heel alleen. En dan mijn school, ik bedoel school is saai maar alsnog het voelde zo vertrouwd. En dan basketbal dat is mijn passie. Ik zit zo in gedachten. Dat ik tegen de muur aan gedrukt word. En toen verkrachting. Details, details details...
[een one shot story. Anouk vroeg erom Dusja alsjeblieft 😂❤️]
