The Unchange of Chemistry

One Shot Story.

Tawanan. Ito ang unang bumungad sa'kin pagkapasok ko palang ng room.

Everyone is busy doing their own business.

May mga naggigitara kasabay ng pag-awit. May mga nagsusuklayan ng buhok na kulang nalang ay magkutuhan. Some were doing their assignments, 'tila nagkokopyahan and some were just quietly sitting on their seats na kung hindi nakatungo sa lamesa ay nakahalumbaba.

Kasabay ng pag-upo ko sa aking silya ay ang pagdating ni Yohan. He's my one and only dearest crush in our room. Napangiti agad ako ng malanghap ang kaniyang pabango mula sa kaniyang pagpasok.

"Han! May math ka na?" tanong ng isa sa kaniyang mga kaibigan.

Umiling lamang siya bago pinuntahan ang mga iyon at nakipag-apiran. "Ako pa? Gumawa ng math, loko kayo ah." sabay tawa niya.

Napangiti ako pagkatapos tumingin sa gawi niya. Hindi ko pinagsisisihang nagkagusto ako sa kaniya. He change my perpectives kahit na alam kong hanggang crush lang talaga ako sa kaniya at hindi na iyon masusuklian pa. Hanggang tanaw nalang ako sa maamo niyang mukha at sa tuwing magka-group lamang kami nagkakausap.

I don't know how did I survived by that thing. Nasanay kasi akong kapag may nagugustuhan ako ay nagkakagusto rin sila sa'kin. Pero siya? He's different. Simple, dahil 'di niya ako gusto.

---------------------------------

I still remember the day when...

Concentrate ako sa pagbabasa ng aking module dahil sa nalalapit naming quiz sa ibang subject. Abala ako ng biglang...

"Caileen, nakikita mo yung green ang bag sa unahan." sabi ng katabi ko noong second week namin ng pasukan. She's Carol, classmate ko na rin siya noon kaya close kami kahit papaano.

"Hmm? Alin yung nasa gitna nina Kurt?" tanong ko na tinanguan niya.

"Oo, yun nga! Ang cute niya, right? Bagay kayo!"  aniya.

"Luh. Bagay agad?" sabay tawa ko. "Magreview ka nalang diyan at gagaya ako sayo mamaya." sabi kong tinawanan niya naman.

Pagkatapos kong sabihin iyon sa kaniya ay nilingon kong muli ang unahan kung nasaan si Yohan. He's hair was cutted clean and his face aura were fierce. I admit that his cute, lalo na siguro kung ngingiti siya.

Laking gulat ko nalang ng bigla siyang bumaling sa direksyon ko. Nagulantang ako at dali-daling umiwas ng tingin. Itinuon kong muli ang atensyon sa module na binabasa bago pumikit ng mariin. "Shit. Nakakahiya." mahina kong sabi sa aking sarili.

Kasalukuyang nanonood kami ng roleplaying sa unahan ng hindi ko namamalayang nasa unahang seats ko lang pala si Yohan. Yes, he's the cute guy Carol's telling.

Tawang tawa siya dahil sa katabi niyang si Ben. I clearly heared what they were talking about tapos nilingon ako ni Ben.

"Wala na. Nakikinig, di naman kasali." aniya.

Umirap naman ako dahil sa pagkakapahiya gayong nandoon si Yohan.

"Ang ingay niyo kasi." sambit ko, iritado.

"Pangit mo!" asar niya.

Lalo akong umirap at tinawag rin siyang pangit hanggang sa sumingit si Yohan sa asaran naming dalawa.

"Caileen, papayag ka noon? Pangit ka daw?" tanong niya sa'kin bigla na ikinagulat ko.

Tumawa ng mahina si Yohan at nagtaas ng kilay kay Ben. What the?