Öylesine

Hayal.

  Yol kenarında bir kaldırım, her iki metre de bir ağaç dikilmiş. Kaldırımın diğer tarafı kumlarla kaplı, ardından masmavi deniz karşılıyor bizi. Gün karardıkça laciverte dönüyor deniz. Güneşin gidişiyle hafif bir yaz esintisi okşuyor yüzümüzü, ayın güzel yansıması var denizin üzerinde, seyrediyor bizi. Yanımda sevdiğim var gözlerime bakıyor, hiç konuşmuyoruz, biliyoruz ki gözlerimize yansır adlandıramadığımız duygularımız. Etrafımızda insanlar var fakat görmüyoruz biz onları, baktıkça kayboluyoruz birbirimizin gözünde. Müzik duyuluyor birden, düşünmeden elinden tutup kaldırıyorum dansa, bize bakan insanları umursamadan dans ediyoruz. Yoruluncaya kadar gözünü gözümden ayırmadan, deliler gibi. Yorulduğumuz zaman atıyoruz kendimizi kumlara ve aldığımız derin nefesler arasında sonsuz olmayı dileyerek kapatıyoruz gözlerimizi...