Zamanla biraz daha eriyorum, sanki kanser hastası olmuş gibiyim. Ve sen her geçen gün biraz daha yayılıyorsun kalbimin içinde bu da beni öldürüyor. Bana zarar veriyorsun ama hayatımın ne zaman biteceğini tahmin edebilmekte mutluluk verici. Bir tarafım tedavi olup seni unutmak isterken diğer türlü de nasıl yaşarım diye düşünmeye başladım bile..
O kadar alıştım ki sana öyle güzel işledim ki aşkını kalbime şimdi söküp yerine başka birşey koyamam. Senden öncesini unuttum sonrası da nasıl olur tahmin edemiyorum ki olması gibi bir temennim de yok. Nefes almak zorunda olduğum için alıyorum yada alıyordum. Seni gördükten sonra bir anlamı oldu hayatın.
Gözlerinin ötesinde kalbine dokunmayı isterdim en çokta.. Önüme koyduğun engelleri aşacak kadar güçlüydüm belki ama ne kalbimde ne aklımda derman kalmadı, ayaklarım seni aramaktan şişti. Bazen sırf senden bir haber alabilmek umuduyla konuştum insanlarla. Herkeste bir sen görsem bile aslında bir tek seni göremedim yine de. Zamanla unuturum sandığım aşkım büyüdü de büyüdü şimdiler de kocaman bir hayal kırıklığı olmuş.
Son halim ne, nasıl bilmiyorum.. Ne hissediyorsun diye sorarsan bir gram eksik çıkmazsın kalbimde. Derdinle de çarenle de iyi ki vardın uzaktan da olsa gördüm seni. Bir gün merhaba demek umuduyla uyanrken şimdi de sevmen umuduyla uyuyorum. Ama herşeyden önce bize inanıyorum aslında kendimden çok sana inanıyorum. Bir gün fotoğrafını öperek uyumak yerine seni seviyorum mesajınla uyanmayı diliyorum.. Hayatımda ki en büyük adımım, en güzel yanım iyi ki geldin sen dünyaya.. Tüm güzelliklerinle, çirkinliklerinle bana geleceğin günü sabrımla ve en önemlisi sevgimle bekliyorum.
YOU ARE READING
Bir Mucize Olsun
Non-FictionBir gün seversen diye yazıyorum bunları sana. Boşa değil çabalarım biliyorum. Eğer bir gün başarabilirsem o kocaman adamın yüreğindeki çocukla tanışmayı tüm hayatımı ömrümü verebilirim o adam için, o çocuk için. Bazen hiç geçmeyecekmişsin gibi olsa...
