Bituin sa Langit ko

Hep hep! Kamusta? :)

Magulo no? kahit ako naguluhan eh haha.

Bawi talaga ako promise! :)

-----

Chapter12

Maaga ako pumasok sa school para pumunta sa library,nandun kase ung ibang reference para sa report ko.

Pagkatapos nun ay dumeretcho agad ako sa room namin.

8am.

Malapit na magsimula ang klase namin pero wala pa si Almira.

Ano kaya nangyare dun at wala pa?

Late? Absent?

Pero di manlang nagtetex sakin.

Pagka tpos ng mga klase ko ay pumunta na ako sa cafetiria para maglunch.

Nakita ko si Vincent na naka upo sa my bandang dulo.

Lalapitan ko sana siya ng my mapansin akong babae sa tapat nya.

Tinignan ko lang sila.

Umiiyak yung babae at tila si vince ay awang awa.

Maya maya pa'y nagyakapan silang dalawa.

Lumabas agad ako sa cafetiria.

Lakad takbo ang ginawa ko.

Nang makalayo na ako ay agad pumatak ang luha na kanina pa nagbabadyang lumabas.

"akala ko ba mahal nya ko pero bakit ganun" umiiyak ako ngayon.

Wala akong malamang gawin.

Nakamukmok lang ako sa kwarto ko pagka uwi ko galing skul.

May iba na sigurong mahal si Vincent.

Tumulo na naman ang mga luha ko.

Napagod na ako kakaiyak.

Bigla akong napahinto at naalala si Johan.

Makapunta nga sa Carny bar.

Naligo agad ako para di mahalata ang pagka iyak ko.

Nagdamit ng maganda at nag ayos ng kaunti.

Nang dumating ako Bar ay nagseset up na sila para sa kanilang performance.

Hinanap ko agad si Johan.

Nang matagpuan ng mata ko ang kinalalagyan nya,nagulat ako ng tumingin sya saakin ngunit di manlang ngumiti.

Tinitigan ko sya.

Ang tahimik nya. At napansin ko din ang lungkot sa mukha nya.

May problema kaya sya?

***ring****

****ring****

***ring****

Calling

Luke

Lumabas ako sa bar para sagutin ang tawag ni Luke.

"Hello" sabe ko sa mababang tono.

"JAM!" sigaw nya.

ang sakit sa tenga ha.

"oh hinay lang. bakit?" tanong ko.

"ok ka lang ba? napansin ko kase parang tahimik ka palage eh" sabe nya.

Ha? Pano nya nalaman?

"ha?" nagtataka ako eh

"lagi kase kita nakikitang mag isa at mukhang malalim ang iniisip"

"ayoko namang guluhin dahil baka magalit kapa sa akin at batukan mo ako" sabe nya na nagbibiro pa.

Hay nako si Luke talaga.

Concerned? Nakaka touch.haha

"asus! ok lang ako.hehe" pagkukunwari ko.

"talaga lang ha?" pangungulit nya.

"ou naman ako pa" sabe ko.

Medyo humaba ang usapan namin.

kinukulit kase kung bakit parang ang lungkot lungkot ko.

Nang matapos ang usapan namin pumasok na ulet ako sa loob.

Damn!!

Wala na siya.

Si johan! Si Mr.Night Guy na misteryoso.

Naging parang bula na naman siya at biglang naglalaho.

Ano ba yan!

si johan na nga lng ang pag asa ko tapos mawawala pa.

Kawawa naman akong nilalang.