UMUTSUZ

Sıradan gün

Daģınık saçlarımla,uykusuzluktan şişen gözlerle güne merhaba dedim. Her yerde telefonumu arıyordum. "Ah bu lanet olası şey nerdeee" diyerek bağırmamla o kadın odama girdi ve sinirli bir ifadeyle "Ne diye bağırıyorsun gerizekalı duygu" dedi. "Bişey yok" diye geçiştirdim. Babam neden bu kadınla evlenmiştiki? Sinirimi bozuyordu. Her nekadar 18 yaşında olsamda annemi özlüyordum ve ağlıyordum. Evet,annem ölmüştü ama kalbimdeydi o. 11 yaşında kaybettim annemi. O gunden beri umutsuzum çünkü hayat en güzel yanımı UMUDUMU almıştı benden. Her neyse bu drama bağlayan düşüncelerimden çıkarken masanın üstünde duran telefonumu farkettim. Telefonumu orda 1 saat sonra farketmem nekadar dikkatsiz olduğumu belirtiyordu zaten. Neyse telefonumu çantaya atıp altıma mavi yüksek bel kot giyip üstüme beyaz gömlek giydim. Bellerimi içeri sokup ceketimi askıdan alıp kısa botlarımı giyince okula hazırdım. Çantadan telefonu alıp boraya mesaj attım.

Boracık;
-evin önündeyim arabayla al benide hemen okula gidelim.

Boracık;
-geliyorum güzellik :)

Sonunda gelmişti benim manyak kankam. Hemen arabaya bindim. Arabadan inip okula doğru hızlı adımlarla ilerledik ve sınıftaydıık :). Ders başlayınca kafamı sıraya koyup müzik dinledim. Tamamen dersle alakamı kesmiştim. Ben müzik sesiyle ve uykumla aşk yaşıyordum. Taaki can beni dürtene kadar. Uykumdan uyanıp;

-hey napıyorsun sen uyuyoruz burda insaf be!

-öperek uyandırsaydım dahamı iyiydi dedi ve gıcık bir gülümseme belirdi yüzünde.

-haha çok komik. Diye yanıtladım.

Biraz atıştıktan sonra kantine inip birlikte tost falan yedik. Bu arada can beni seviyordu. Itiraf etmisti önceden. Tostumu bitirince "oh be doydum" diyerek mutlu bir şekilde can'a baktım. O ise  gözlerini gözlerime kenetlemişti. "Gözlerinde mavinin en güzel tonu var insanin baktıkça bakası geliyor" diyerek benim yutkunmama sebep olmuştu. Şansım varmışki zil imdadima yetişti. Sinifa giderek canla olan o anı düşündüm. Ona karşı birşey hissetmiyordum. Hayatimda sadece birkere aşık olmuştum oda çocukluk aşkıydı.  9-10 yaşlarında kayra diye bir çocuğa. Babamla onun babası şirkette ortaktı. Sonra onun babası Salih amca düşman şirketle ortaklık yapıp babama ihanet etti ve biz battık. Babam bir sure sonra şirketteki hisselerini geri almayı başarmisti. Salih amcada babamin galibiyetine sinirlenip birbirlerine düşman olmuşlardı. "Salak adam" babama birgun intikamım acı olcak demişti. Hala intikam alcak bi alamadı diyerek içimden gülmüştüm ama Allah var oģlu iyiydi ve çok tatlıydı. Babalarımız kavga edince kayraylada zaten daha görüşememiştik öylece unutmustum onu. Acaba nasıl biri olmuştur? Amaan "neyse banane diyerek" kendimi uykuya verdim. Eve gitme vakti gelince bora beni evime bıraktı. Yanağımdan öpünce bende ona sarıldım ve eve çıktım. Bora cidden bana herkesten çok yakın olandı birbirmize çok bağlıydık onu asla bırakmam. Neyse eve girince duş alıp üstümü değiştim. Yemeğimi yiyip yataģa gittim. Müzik dinlerken ve bir yandanda hayal kurarken gözlerim kapanmıştı bile...

Bugun ilk gunum fazla iyi yazmasamda fena olmadi galiba ama emin olun dier bolumler gayet aksiyonlu olcak. Seveceğinize eminim. Vote ve yorumlarinizi bekliyorum. Teşekkürler :)