1.BÖLÜM✴Yalnız doğum günü

60 1 1
                                        

Bugün diğer sıradan günlere farkla benim doğum günümdü.Annem her doğum günümde olduğu gibi bugünü de özenle planlamıştı.Pastasından tut davetlilere kadar her şey tamamdı,sadece babamın bu seneki doğum günümde bize katılmasını istiyordum.O,nasıl desem.Bizimle pek yemek yemezdi yada ailecek vakit geçiremezdik biz.

Ya bir sorun çıkar yada son dakikada düzenlenen iş yemekleri olurdu.Ki annem de ben de bu iş yemeklerinin çoğunun "iş" adı altında yapılmadığını biliyorduk.Annemin bunlara rağmen hâlâ dışarıya güler yüzle bakmasını kaldıramıyordum.

Etrafa attığı o sahte olan gülüşlere sadece başkaları inanırdı,ben değil.
Ailemize herkes imrenerek bakıyordu.Ama bilmiyorlardı ki imrenerek baktıkları ailede,aile kavramı unutulmuştu.

Bizim böyle olduğumuzu bilen sadece Akın ve Ece vardı eh birde annemin yakın arkadaşı Nalan teyze.Annemle babam evlenmeden önce de Nalan teyze ve annem arkadaşlarmış hatta nikah şahidi de o olmuş.

Bazen oturup sohbet ederken
"Ah neden şu adı batasıca babanla benim güzeller güzeli arkadaşımın evliliğine şahitlik ettim."
derdi.Tabi bu cümlesinden sonra benim ona alınmış bakışlarımı yakalar ve devam ederdi cümlesine
"Ama diyorum ki o zaman da bu ay parçası güzellik bizim ailemizde olmazdı."

Babamla normal baba kız ilişkisi yaşamasak da seviyordum onu.Babamdı o benim sonuçta,bana zararı yoktu ama faydası da var denilemezdi.Olsun ben severdim onu.

Evet bunları bırakıp artık "doğum günü kızı" havasına girmeliydim.Emindim ki kapıdan çıkar çıkmaz annemin
"Hayır,o orada durmamalı yerini değiştirin." yada "Hiçbir şey eksik olmayacak!!" gibi cümlelerle etrafta dolaşarak kurduğu cümleleri duyacağımı biliyordum.

Yatakta gerinirken bir elimi sağ gözüme bastırarak gözümü kaşımaya başladım.Bu sırada telefonu diğer elime alıp açık olan gözümle saate bakmaya çalışıyordum.Saat 10:23 dü ve ben bu saate kadar Ecenin gelip beni yataktan sürükleyerek kaldırmadığına şaşırıyordum.
Ece gelmediyse büyük ihtimal ya uyuyordu yada annemle beraber dışarıda düzenlemeleri yapıyordu.Annem de dün gece çok yorulduğuma benimle hemfikir olacak ki bu saate kadar uyumama izin vermişti.Siz simdi diyeceksiniz saat daha 11 neden öğlen gibi davranıyorsun.Ama normalde en geç 9 da herkes kahvaltıda olmalıydı bizde.

Bu da annem ve prensipleri başlığı altında toplanan kurallardan sadece birisiydi.Yaz tatilinde olduğumuz için okul yoktu ve bu prensipleri belki biraz aşıyordum,ama yaz tatilinin bitmesine sadece 2 hafta kalmıştı.Önümüzdeki iki haftada uyanabildiğim kadar geç uyanacaktım.

Gözlerim aydınlığa alıştıktan sonra yataktan indim ve kapıya doğru yürümeye başladım,kapının çaprazındaki aynada yansımama kısa bir göz attım.Toz pembe bir askılı üst,altına paçaları yere sürten beyaz bir pijama altı,şişmiş kırmızı dudaklar,uykulu bir surat ve dağınık kırmızı saçlar.Evet bana kalsa doğum günüme boyle katılabilirdim.Kim ne diyebilirdi ki,sonuçta bugün benim günümdü.

Kapının kulpunu aşağı indirirken aynı zamanda telefonum çaldığını belirtircesine titremeye başladı.Ekrandaki "Akın" yazısını görünce onun bu saat de uyanmasına şaşırarak aramayı yanıtlayıp telefonu kulağıma götürdüm. 

"Doğum günün kutlu olsun kelebek."
dedi daha Alo dememe fırsat vermeden.

Ona göre ben küçükken tipsiz,sıska çirkin bir şeymişim-ki bunu bana derken hiç utanmıyordu.Ama büyüyünce güzelleşmişim.Bunu tırtıl ve kelebek olarak düşünebiliriz.

"Teşekkür ederim Akınnn,sen bu saatte uyanır mıydın hayırdır?" dedim.
"Bugüne özel,yoksa kralı gelse kaldıramaz beni yatağımdan bilmiyor musun kızım ya." dedi.Bunun üzerine içten bir kahkaha attım.Evet sahiden kralı gelse onu kaldıramazdı.Ama bir istisna vardı ki
"Evet sen kral değil kraliçe gelince kalkıyorsun.Konu Ece olunca hemen kalkıyorsun ama ben olunca kalkmıyorsun.Küsüyorum ama gamzeli." diyerek sitemle konuştum aynı zamanda.
"Aşk olsun Rima konu sen olunca bak nasıl da kalkıyorum.Bugün doğum günün ve ta ta ben şuan saat 10.28 ve ayaktayım."dedi.
Bende şakasına"Tamam,tamam." diyerek geçtim.
"Ha bu arada şey için aradım ben seni.En geç bir saate sizdeyim ece seni bir yere götürecekmiş.Arabayla gelmemi söyledi.Sonradan ulaşamadım da ona,telefonu kapalı sanırım baksana sen bir Eceye sizde olması lazım." diyince şaşırdım nereye götürücekti  bu çatlak beni.
"Tamam o zaman hadi ben annemlere bakayım Eceye de haber veririm,kapatıyorum öptüm." diyerek aramaya son  verdim.

You've reached the end of published parts.

⏰ Last updated: Dec 13, 2016 ⏰

Add this story to your Library to get notified about new parts!

Yeniden DoğmakWhere stories live. Discover now