Het geluid uit de intercom dat door de grote hal weerklinkt stopt abrupt, terwijl de mensen even zuchten. Ik hoor een vrouw klagen over hoe laat ze nu thuis zal komen en een paar mensen gaan zitten op de bankjes aan de zijkant van het perron.
Ik houd mijn adem in en even lijkt het alsof alles stilstaat, maar schijn bedriegt: de wereld draait door en achter mij hoor ik een vermoeide baby huilen.
Een aanrijding met een persoon.
De woorden, die iedereen inmiddels vergeten lijkt te zijn, galmen na in mijn hoofd, als een schreeuw in een te grote, stille ruimte.
Op nog geen 5 meter afstand staan een man en een vrouw sikkeneurig voor zich uit te kijken. Ze praten zacht, maar net hard genoeg voor mij om een paar woorden op te vangen. 'Wat egoïstisch', hoor ik.
Een aanrijding met een persoon.
Hoe zou hij eruit hebben gezien, tijdens de laatste tellen van zijn leven?
Een groot licht, een angstaanjagende claxon, de verschrikte ogen van de machinist.
Te laat.
Ik vraag me af waar de persoon aan dacht, toen hij besloot de laatste stap te zetten. Het noodlot, nog nooit zo dichtbij geweest, nu aangesneld met een snelheid die vogels doet wegvliegen.
Een aanrijding met een persoon.
Vrienden verward, familie verstard. 'Nee, dat is niet iets wat hij zou doen. Het is een vergissing. Het kan niet waar zijn'.
De waarheid niet onder ogen willen zien, alleen hun eigen waarheid willen geloven.
Net zoals de persoon alleen zijn eigen waarheid geloofde. Duistere, irrationele gedachten, die de wereld kleiner maakten dan een zandkorrel. Die al het geluid dempten en alle lichten deden wegvagen.
Bezorgde, troostende woorden en liefdevolle omhelzingen kregen een andere betekenis. In plaats van geliefd en gewild, voelde de persoon zich een last. Alles zou opgelost zijn, als hij de laatste stap zou zetten. De stap naar het duister, gevolgd door het oogverblindende, eeuwige licht.
Iedereen zou beter af zijn zonder hem en op den duur zou hij vergeten worden.
De persoon besefte niet dat 'een aanrijding met een persoon' nooit vergeten wordt.
Niet door mij.
YOU ARE READING
Een aanrijding met een persoon
Short Story"Dames en heren, de intercity richting Roosendaal rijdt door een aanrijding met een persoon niet." Een kort verhaal dat ik in een opwelling heb geschreven, toen ik over het station liep. Dit is een lastig onderwerp dat door velen niet begrepen wordt...
