Ganito pala ang pakiramdam kapag may mga kaibigan kang hindi totoo.
Yung bang kinakaibigan ka lang kasi kailangan ka nila, hindi ka kinakaibigan para makasama sa kasiyahan at kalungkutan. Higit sa lahat kahit may problema ka dadamayan ka at hindi magdadalawang isip na tulungan ka sa abot ng makakaya niya. Masakit isipin na kapag sila ang nangangailangan hindi mo kayang tumanggi na sila'y tulungan pero kapag ikaw na ang nangangailangan hindi ka nila kayang tulungan at magdadalawang isip pa sila. Alam mo yun masakit, dahil sila ang inaasahan mo na tutulong at dadamay sayo pero kabaliktaran pala ng inaasahan mo ang nangyayari. Sa kabila ng mga nangyayari ito patuloy ka na nanatili para sa kanila.
Bakit may mga taong makasarili? bakit ba kailangang baliwalain nila ang mga taong pinapahalagahan sila?
