" ေမေမ သားျခံထဲမွာ ခုနက ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ႔
ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကို ေတြ႔လိုက္တယ္ "
" သားအျမင္မွားတာေနမွာပါ ဒီစံအိမ္ၾကီးထဲ
ဘယ္ကေလးမွ မရွိဘူး ... သားေလးအိပ္ရေတာ့
ေအာင္ေနာ္ ညက်ရင္ အျပင္ကို လံုးဝမထြက္ရဘူးေနာ္ သားေလး "
သူ႔အေမေျပာသမ်ွ ေခါင္းေလးျငိမ့္နားေထာင္ေနတဲ႔
ေကာင္ေလးကို Do Doၾကည့္ရင္း မ်က္ရည္ေတြ
စီးက်လာသည္ ... သူဒီေကာင္ေလးနားကို သြားျပီး
စကားေတြေျပာခ်င္ ေဆာ့ကစားခ်င္ေပမဲ႔ မေကာင္းဆိုးရြား
လို႔ လူေတြသတ္မွတ္ခံထားရေတာ့ အခုလို ပုန္းလ်ိဳး
ကြယ္လ်ိဳး လိုက္ေခ်ာင္းၾကည့္ေနရံုကလြဲ မတတ္ႏိုင္ပါ
......................................................
" ဟိုမေကာင္းဆိုးဝါးေလးကို ျခံထဲမဆင္းေစနဲ႔ အျပင္ကို
ထြက္မလာေစနဲ႔လို႔ ေျပာထားသားနဲ႔ အျပင္ထြက္လာလို႔
လူေတြျမင္ကုန္လို႔ကေတာ့ ဒီစံအိမ္ကေန ႏွင္ထုတ္ခံရဖို႔
အသင့္ျပင္ထား "
" ဟုတ္ကဲ႔ပါ သခင္မေလး က်မသားေလးကို ေသခ်ာ
နားလည္ေအာင္ေျပာထားပါ့မယ္ "
သခင္မၾကီးထြက္သြားေတာ့ ငိုေနတဲ႔ ေမေမဆီကို
Do ေျပးျပီးဖက္လိုက္ရင္း ေမေမ့ရင္ခြင္ထဲကေန
လက္ေသးေသးေလးေတြနဲ႔ မ်က္ရည္ေတြကို သုတ္ေပး လိုက္တယ္...ေမေမကေတာ့ မ်က္ရည္ေတြကို
သုတ္လိုက္ျပီး Do Do ေက်ာေပၚက ေတာင္ပံျဖဴျဖဴ
ေလးကို ပြတ္သတ္ေပးရင္း Do Doကိုသာ
စိတ္မေကာင္းတဲ႕ မ်က္လံုးေတြနဲ႔ ၾကည့္ေနတယ္
" သားက တစ္ကယ္မေကာင္းဆိုးဝါးေလးလား ေမေမ"
" မဟုတ္ပါဘူးသားရယ္ သားက ဘုရားသခင္က
ေမေမ့အတြက္ ဖန္ဆင္းေပးထားတဲ႔ angelေလးပါ "
Do Do မွာ ေမြးကထဲက တစ္ျခားကေလးေတြႏွင့္မတူ
ေတာင္ပံျဖဴျဖဴေလးေတြပါတာေၾကာင့္ လူေတြက
မေကာင္းဆိုးဝါးေလးလို႔ သတ္မွတ္ထားၾကျပီး ေမေမ့ကို
လည္း မေကာင္းဆိုးဝါးေလးရဲ႕ အေမဆိုျပီး စံအိမ္တစ္ခု
လံုးက မတူမတန္သလို ဆက္ဆံတတ္ၾကသည္
" ေမေမသားေလ Yeollie ကို သြားေတြ႔လို႔မရဘူးလား
သူက သားကိုျမင္ရင္ လန္႔ျပီးထြက္ေျပးသြားမွာလားဟင္"
