Dissosiyatif

Hasmny

Gözlerimi nefretle açarak anneme baktım. Ondan nefret etmiyordum ama bazen durup dururken onu öldürmek dahi istiyordum. Çocukluğumu yaşayarak deli damgası yediğim mahallemizden taşınmıştık ve arabada gözlerimi kapatıyor açınca anneme nefretle bakıyordum bunu 2 dakika arayla sürekli tekrarlıyordum.. Annemin sınırlarını zorluyordum ama o da çok iyi biliyordu ki mahallemizden gitmemizin sebebi oydu. Babam ile boşandıkları için mahallede dönüp duran dedikodular sinirini bozuyordu. Ben umursamıyordum ama boşanmalarının üzerinden 1 ay geçmesine rağmen hala anneme iğrenerek bakan ve saçma cümleler kuran değişik insanlar vardı. Ama onların aksine özleyeceğim kişiler daha fazla idi ve ben onları mahallemizdeki 75m lik bir mesafede arkadan el sallamalarını hatırlayarak gülümsedim Selime teyze,Fadime abla,Gülümser yenge, Şerife teyze, ve mahallemize yeni taşınmasına rağmen bizlerle sürekli vakit geçiren Hümeyra abla.. Gözlerimin dolmasını geçirmek adına kırpıştırarak anneme gülümsedim. Gülümsediğimi gören annem arabanın direksiyonunu tutan bir elini bırakarak arabanın radyosuna basıp usb giriş yerinden hiç çıkarmadığımız benim belleğimden rastgele bir şarkı açtı.. En sevdiğim şarkı olduğunu biliyordu ve bu yüzden sesini yükseltti. Ellerimi oynatarak şarkıyla ritim tutarken annemde şarkıya eşlik ediyordu. Kafa dengi ve anlayışlı bir annem olduğu için mutluydum. Bende orta derece bir sesle söylemeye başladım. Şehir dışına gidiyor olduğumuz için yolun yarısından sonra annemle yer değiştirecektik ve arabayı ben kullanacaktım. 22Yaşındaydım ve ehliyetim yeni çıktmıştı bu yüzden annem arabayı bana vermeye korkuyordu ama bu sefer cesaretimizi toplamış ve artık arabayı benim kullanmam için tüm engellerin yok olduğu aşikardı.

...

Aradan geçen 90 dakika sonra annem, yol boş olduğu için sağ şerit e geçmeden arabayı durdurup şöför koltuğundan indi, gülümseyerek bende kemerimi çözerek arabadan çıkıp şöför koltuğuna geçtim. Oturduğum gibi ilk önce kemerimi takarak annemin bana vitesi kaça alacağımı göstermesiyle birlikte gülümseyerek arabayı süremye başladım. Ellerim heycandan titriyor olsa bile odaklanmış bir şekilde yoluma devam ettim.

...

Sonunda yolculuk bitmiş ve arabayı park etmiştim. Annem kemerini çözerek arabadan çıkıp önünde durduğumuz evin kapısını açmak için hızlı hızlı yürümeye başladı. Arkamızdan gelen yük taşıma kamyonu da yolun ortasında durmuş ve kamyonun kasasını açıyordu. Ben ne mi yapıyordum?Arabanın direksiyonuna kollarımı dolamış herşeyi izliyordum. Sonunda taşımaya başladıklarında keyifimi bozarak arabadan inip kamyonun yanına ilerledim ve kolileri taşımaya başladım. Sırayla dizip üzerlerine ne işe yaradıklarını yazdığımız için herşey kolay olacak gibi görünüyordu. 'Mutfak için' Yazılı koliyi dikkatle taşıyarak bahceden evin içerisine girip mutfağa bıraktım. Eski mutfağımıza karşılık bu mutfak oldukça büyüktü. Koliyi yere bırakarak tezgah a doğru ilerledim. Parıltılı açık gri olan tezgahta elimi gezdirerek gülümsedim. Gri ve siyahın tonlarında döşenmişti herşey. İlk defa geliyordum bu eve. İçerisine daha önce girmemiştim sadece dışsarıdan görünüşüne bakarak eleştirmiştim. Hoş dışarıdan görünüşü de güzeldi.

...

Eşyalarımızı yerleştirmemiz tamamlanmıştı. Evi dahi düzenlemiştik ve saat çok fazla ilerlemişti. Koltukta sere serpe yatarken evin kapısı çaldı. Melodisi bile hoştu.. Yerimden zor da olsa kalkarak uyuyan annemi uyandırmadan kapıya doğru ilerleyerek kapıyı deliğe bakmadan açtım. Karşımda 2 Genç kız duruyordu ve ellerinde üzeri bezle örtülmüş eşyalar tutuyorlardı. Arkalarından baston ile yavaş yavaş merdivenlerden çıkmaya çalışan hafif kilolu ve yüz hatları çok yumuşak duran teyze genç kızların arkasına geldi ve konuşmaya başladı..

"Yeni taşındığınız için yemek yapmaya vakit bulamamışsınızdır diye düşündük güzel kızım, Eğer müsaitseniz torunlarım ile birlikte yaptığımız yemekleri hep birlikte sohbet muhabbet ile yeriz.."