Serendipity

Chapter 1.

Lumabas ako mula sa kwarto ko nang sunud-sunod ang naging pagtunog ng doorbell sa unit ko. Agad kong pinihit ang doorknob nang makita ko ang family lawyer namin mula sa peephole.

"Good morning, Alex!" nakangiting bati niya. Bumaba ang tingin ko sa yakap niyang brown envelope bago ako kunot-noong tumungin sa kanya.

"Is it really a good morning, Attorney?" diretsong tanong ko. I motioned her to the couch and we both sat on it as she remained quiet. Alam kong hindi naman siya pupunta sa unit ko nang ganito kaaga para lang kumustahin ako. This must be important. "Get straight to the point, please."

"Alex..." sambit niya sa pangalan ko. Ibinaba niya ang envelope sa coffee table bago siya seryosong tumingin sa akin. "You are getting married. Ipinagkasundo ka ng lolo mo sa apo ng matalik niyang kaibigan."

"What... WHAT!?" I panicked. Napasinghap ako sa harap niya at napatayo. "What the hell!"

"Alex, please... I need you to calm down," mahinahon niyang sabi at itinikom ko ang mga labi ko bago itinaas ang kamay sa sentido. My head suddenly hurts. Sinubukan kong pakalmahin ang sarili ko pero masyado akong galit at naguguluhan.

How can I calm down!? It's impossible, this is impossible!

I just turned eighteen yesterday! For fuck's sake! I wish this is just a nightmare!

"Attorney Beatrice, is this some kind of a sick joke? Where's the camera? Am I being pranked?" alangan pa akong tumawa pero hindi siya nagsalita kaya lalo akong kinabahan. "Please... please tell me that this is a joke..." I pleaded.

"I'm sorry," maikli niyang sagot. Marahan pa niyang pinisil ang kamay ko bago inabot ang envelope. "You should read that."

Pilit kong kinalma ang malakas na tibok ng puso ko habang sinusubukan kong intindihin ang mga documents. Hindi siya nagbibiro. Totoo na magpapakasal ako.

Napalunok ako nang makita ko ang pangalan ni Lolo sa tabi ng isa pang pamilyar na pangalan—Alonzo Frederico Pangilinan, my lolo's best friend.

"But... why?" I asked in a low and defeated voice. My heart sank at the thought of betrayal from my grandfather.

How can he do this to me? And what's his reason?

I also couldn't believe that he is doing the same thing that he did with my mother! Hindi niya pa ba nakita noon na walang magandang idinulot sa amin ang ganitong setup? Did he not learn from the past? Hindi pa ba sapat sa kanya ang pagkawala ng mga magulang ko para matuto mula sa pagkakamali niya noon?

"Your lolo wants you to be in good hands," maikling paliwanag ni Attorney at napangiwi naman ako.

It does not make sense! I don't need to be in good hands! Kaya ko ang sarili ko. I don't need anyone to take care of me.

"I'm perfectly fine on my own, he raised me. And I don't need a husband who is probably more immature than me!" I reasoned out as I disappointedly slumped on the couch. "May magagawa pa siguro ako. May magagawa ka pa naman siguro, Attorney. 'Wag mo akong pabayaan," pakiusap ko sa kanya.

"Well, actually... the law protects people from getting married without consent," paliwanag niya at seryoso akong nakinig sa mga sinasabi niya. "Consent freely given is an essential requisite in marriage. Absence of this shall render the marriage void from the beginning. Kung matutuloy ito," pagpapatuloy niya.

"That is good to hear," relieved kong sabi.

"I will help you," paninigurado pa ni Attorney Beatrice sa akin. "They can't force you into this marriage unless you agree. It must be your own will, of course. And not under threat."