MUTLULUĞU İÇİN -ASKIYA ALINDI-

MUTLULUĞU İÇİN

Ellerimi pantolonumun cebine yerleştirerek arkadaşımı ilgiyle dinlemeye devam ettim. Sevgilisiyle başından geçenleri anlatıyordu. Klasik. Her tenefüs bana O'nu anlatırdı. Sevgilisini yani. Yine öyle bir anı yaşıyorduk.

"Tuğçe üşümeye başladım ben, sınıfa mı çıksak?"

Sorumu kafasını sallayarak onayladı ve okula doğru döndük.

Merdivenlere ilerlerken düştüğüm gülünç durumu düşündüm. En yakın arkadaşının sevgilisine âşık olan kız. İç sesim ezik olduğumu söylerken onu duymamazlıktan gelmeye çalışıyordum. Ben arkadaşımın sevgilisine âşık olmamıştım ki! Arkadaşım gidip âşık olduğum adamla çıkmaya başlamıştı ve ben de üzülmemesi için O'nu sevdiğimi saklamıştım.

"Açelya, sana diyorum." Tuğçe'nin sesiyle düşüncelerimden sıyrılıp başımı onun olduğu yöne çevirdim.

"Pardon dalmışım. Ne demiştin?" Tuğçe dudağının kenarını kıvırırken ben yüzündeki ifadenin anlamını çözmeye çalışıyordum.

"Diyorum ki; sen benim her şeyimi biliyorken ben senin kimi sevdiğini bile bilmiyorum. Birini sevdiğin belli de o kim? Bak sakın bana kimseyi sevmiyorum falan deme. Kim olduğunu söyle."

Boğazımı temizledim. Tuna'yı sevdiğimi söyleyemezdim. Peki ya kimi seviyorum diyecektim?