Ahh. Keşke bende aynaya bakabildiğimde kendimle gurur duysam. Keşke platoniğim başkasını değilde beni sevse. Keşke hiç okulda ezik olmasaydım. Bakın hayat keşkelerle dolu. Ne çok keşke kullandım değilmi? Şuan ne mi yapıyorum? Aynanın karşısına geçmiş kendimden tiksinmekle meşgulüm. Ben kim miyim? Ben Çisil Dolunay Kunter. Kitablardaki gibi belki benim hikayem. Neden mi. Çirkinim. Yani söyleyeceğim o kadar söz özelliğim varken bu sözleri 'çirkinim'nidasının içine tıkıyorum. Belki beni ilk çirkinim derken zayıf bile zannetmiş olabilirsiniz. Neyse çok konuştum. Çirkinim dediğimde bile ben ben olmak istemiyorum. Off. Bakalım beni nasıl eziceklerde bende evrime kafa atıcam. Kendimden bahsetmek istiyorum. Bana nazaran güzeller güzeli bir annem var. En ünlü modacı bile olsa onun ününü yok etmemek için iş yemeklerine bile katılmıyorum. Babam Kunter soy adıyla ününü Türkiye'ye yaymış bir mafya. Mafya bile olsa okulda farklı soyadı kullanıyorum. Ün meselesi. Anlarsınız ya. Birde babam da yaşına göre çok yakışıklı ve genç duran biri. Yakışıklılığı kardeşim ve abime geçmiş egolu hayvanlar. Doğu ve Doğu Can Kunter. Keşke bende güzelliğimi annemden alabilsem. Başta dediğim gibi hayatımız keşkelerle dolu. Keşkeler hep hayallerin belirtisidir.
Mafya Kızı diye bir kitap yazıyordum ama oturumum kapandı bu yüzden kitap da gitti. İlk kitabım değil. Tanıtım olduğu icin kısa yazdım. Diğer bölümde görüşmek üzere.
