GECE GÜVERCİNİ

BÖLÜM 1

   multimedya  Eda

Yanağımın zerresinin bile izi çıktığı   o siyah  masadan annemin bana kızış sesiyle uyanıyorum. Romanıma konu bulmaya çalışıyordum  ama gecenin huzuru , karanlığın sessizliği , yıldızların muazzamlığı beni biraz etkisiz hale getirmiş olmalıydı ki uyandığım yer masam oldu.  Eğer annem biraz daha İlkim diye cevapsız bırakıldığı kelimeyi söylerse bundan sonra elim, kolum , bacağım ve diğer  işlev gören organlarım ölene kadar kullanılmayacak hale getirecekti annem. Bu düşünceye dalmaktan bir ara bulup anneme geliyorum mesajını verdim . 

Mor pijamamın üstüne gri beyaz benekli hırkamı giyerek elimi yüzümü yıkama amaçlı banyoya adımlarımı atmayı sürdürüyorum .  Kapıyı açmayı hedeflerken kapı kolunu çeviren minnoş yeğenim Leyla heves denilen kavramı hafızamdan sildi . Koşup yanına gittiğimde küstah tavrıyla ''Önce ben '' deyişi kaşlarımı çattırmadı değil . Artık 8 yaş '' Ben neden barbie değilim '' bunalımına veriyorum .Ablam ise büyük topun üzerinde çeşitli figüranlar sergiliyor ''plates'' denince form koruyormuş .

O şunu bu bunu yaparken evlilik programlarının vazgeçilmez seyircisi anneannem de kumandasıyla  gayet keyifli  görünüyor. Ona bakadururken '' Yazmayı deniyorsun da ne oldu ?Bak amcana  kalem kağıt hayalleriyle göçüp gitti . '' diyen annem bu günde  rutin olarak nasihatını verdi. Cevabını ise beklemeden sıcak sıcak sundum ellerine . '' Hayal iyidir anne insanı dinç tutar  hiç her şeyi gerçekleştiren insanın mutlu olduğunu gördün mü ? İstediği her şey  olduğu için hayal kuramaz ve boşluğa düşer .'' 

Annem öyle hayalmiş zevkliymiş aşkmış gibi kavramlara  pek uzaktır.'' İnsan yapamayacağı yükün altına  girmemeli sevmekmiş yeter bize Ferhat ile Şirin ''deyip durur.  Sene 1998.  Anemin bana hamile kaldığı sıralarda gece vakti doğum başlamış  babam araba kullanmayı bilmezmiş hastaneye gitmek için  mecbur kaldığında kalbi bu heyecana yenik düşmüş ve oracıkta  vefat etmiş. Annem ve babamın muazzam başlayan  aşk hikayesi böyle bitince  annemin de içinde bazı hissiyatlar kopup gitmiş .

İlk başta ablamın bile evliliğine karşı çıktı annem . 28 yaşında evde kaldı dedikoduları çıkınca evlenmişler . Zaten ablam bir spor yapar bide maziyi anlatır. 37. yaş böyle geçiyor demek ki. Bazen haftalarca düşündüğüm hikayenin konusuna annemi yazayım diyorum . Ama böyle bir kadının hayatını kim okumak ister ki ben bile sıkılıyorum. 

Kahvaltılıkları masaya taşırken düşündüklerime ara verip  mesajını okuduğum arkadaşım Eda 'nın  yazdıkları  ilgimi çekti . '' Bu senenin en iyi 9 öğrencisi seçiliyormuş geçen senedekilerle yarışma düzenlenecekmiş kazanan 6 ay 6 ülke Ediste katılıyor çok yakışıklı '' daha nice fasa  fiso şeyler bir de yazım yanlışları . Her ne kadar ona '' bu yazım yanlışlarıyla işin zor ''demek istesem de isteklerimle beraber yutkundum.

Ablamın sporu bitmiş olmalıydı ki '' Kahvaltı hazır değil mi? ''dedi  sorusunu itici bir tavırla cevapsız bıraktım. '' Anne bu dünyada gerçekleştirmek istediğin bir şey var mı '' dedi ardından ama bunun cevabını bende merak ettim . Herhalde '' Bir gün vardı o gün keşke başım ağrıyor  deseydim'' falan der diye umdum çünkü ben sorduğumda genellikle cevap bu olur .

Belki dünya turu yapmak isterdim  mi dedi o yoksa ben rutin saçmalamamı mı yapıyorum . Ardından bu cümle tekrar edince ;gözlerim irileşti ve '' Harbi mi''  diye doğrulatma gereksimi  duydum . Babamla birbirlerine söz vermişler gençken. Kahvaltıdan sonra anlattı ablam.  O an bir şey denmese de annemin gözleri doldu ilk defa. Oysa ona artık soğan bile işlemez .

Sonra okul şeysi gelince aklıma tükürdüğünü yalamak tabiri gerçekleşti . Eda ' ya '' Neye göre seçilecekmiş bu kişiler ''  diye mesaj attım. Fazla beklemeden geldi cevabı pazar günü  saat 10 bir sınav ile . Derslerim fena değildi. Belki de olurdu bu iş. Belki de insan kalkamayacağı yükün altına girmemeliydi . Aman diye uzun bir iç çektim .Denemekten zarar gelmez . 

Sonra sussuzluğumu dindirmek için mutfağa yöneldim . Koridorda bulunan takvim Cumartesi kelimesini yüzüme çarpınca . Ümit zerreleri  kuruyup gitti. Ama , hayır , nasıl diye  sorgulamam nafile idi . Nasip kısmet anneminde hayal kuracağı kalmış . En azından güzelce uyumalıyım dedim.  Defterlere bakmamla geçen süre ayı tepeme çıkarmıştı bile . Annem odama ekmek arası  bırakıp gitmiş. Farkında bile değilim.

Yatağımın içine girdim yorganımı da boğazıma kadar çektim .   Uyumak iyi gelirdi. Kafam sünnet düğünlerinde pilav pişirilen kazan kadar şişmişti ve düşüncelerle doluydu. Azim dedim hırs bunlar belkide ışık olur bana . Karanlığın nesinden korkayım ki umutlarım alev alev yanmakta .

Yorumlarınızı ve oylarınızı bekliyorum . Şimdiden teşekkürler :))