Korkulu

1.Bölüm

Ailemi kaybettikten sonra Teyzeme gidiyorum şimdi. Teyzem bir köyde oturuyor. Gece 12:00 mi ne işte ben ilerliyorum.
Sonra gördüğüm şeyle irkildim.
Inanamiyordum.
Annemin mezarı yolun ortasına fırlamıştı?!
Ilk rüya sandım sonra kendimi cimcirdim ve anladım ki gerçek.
Yavaşça dizlerimin üstüne çöktüm var gücümle Anneeee!! diye bağırdım. Bademim derdi bana güneş saçlım,deniz gözlüm derdi.
Şimdi mezarı yolun ortasındaydı.
Şu yazıyı hiç unutmiycam

Gülçin güçlü
1978-2016
Ey annem trafik kazasında sen olmeseydinde ben olseydim keşke..
Artık korkuluydum. Kimsem yoktu. Tek dostlarım kaldı bide teyzem..
Ağlıyordum , durmadan.
mezar taşı yolun ortasında annemin mezar taşı bile yok..
Zar zor ayağa kalktım teyzeme bu haberi vermek için.
Beraber bi mezar taşı ustasına gitmeliydik. Kendimi toparladım. Kapıyı çaldım. Teyzem açmadı. Herhalde uyuyor diye anahtara uzandım. Kapıyı açtım.
"Teyze neredesin?"
Cevap yok
Salona girdiğimde teyzemin kendini astığını gördüm. Ilk önce aglamadim. Çünkü resmen donakalmistim.
Herkesi teker teker kaybediyordum.
Etrafa bakindim sonra masanın uzerindeki notu gördüm.
Teyzemden bana yazılmıştı..

Benim güzeller güzeli sarı saçlım mavi gözlü yiğenim. O uzun saçlarını o tatlı gözlerini güzelliğini çok özliyeceğim. Beni annen yerine koydun biliyorum ama bunu kendime yaptım çünkü ben dayanamıyorum. Senin yüzüne bakamadım artık bunu sana soylememin zamanı geldi de geçiyor. Ailen bi trafik kazasında ölmedi. Aileni ben öldürdüm. Ben sinir hastasıyım ve kendime engel olamıyorum o günde olamadım. Ailen üstüme geldi hepsini 15 kere bıçakladım. Kardeşini 13 annen 15 baban 15 kere bıçakladım. Evet haklısın bana bela okumalisin. Şimdi inan bana daha iyi . Gerçekleri ogrendin. Elveda güzel kızım elveda....
Teyzen..

Yok artık inanmıyorum kamera şakası falan mı? En son şu sözleri söyledim
"Hayıırrr! Nedennn teyze nedenn?! "
Sonrasi apaçık ortada zaten sabaha kadar ağladım..