Muhtemelen telefonumun çalar saati çalışmasıyla yataktan zıplayarak uyandım. Yaz ayının başları olmasına rağmen her yer çok sıcaktı. Bu gece pikesiz yüz üstü yattım. Yatağından kalmamla gidip Asya'yı uyandırmaya gittim. Asya ile ikimiz çocukluktan beri arkadaşız.Asya ile ayni okulu kazanmamız güzel olmuştu. Aynı evde kalıyorduk.
Evimiz küçük ama ikimize yetiyordu.En azından bize ait evimiz olması iyi. Bu yaşımıza kadar yetimhanede büyümüş olmamız yani kendimize ait evimiz olmaması. Ben daha 2 yaşındayken ailemi kaybetmişim.
Bana bakacak kimsem olmadığından beni çocuk esirgeme kurumuna vermişler.Asya ile burada tanışmıştık.
Asya da küçükken ailesini kybetmiş ama Asya 4 yaşındayken buraya geldi. Çünkü ailesi ile birlikte tatile giderken trafik kazası geçiyorlar. Annesi ve babası ölüyor sadece sapa sağlam tek Asya çıkıyor kazadan sapa sağlam çıkması mucizeymiş.
Ona da bakacak kimse olmadığın dan oda buraya geliyor ve bizim Asya ile tanışıp en yakın arkadaş hatta kardes olmamıza vesile oluyor. Ikimizde birbirimizzi çok iyi anliyoruz.
Asya nin odasına girdiğimde Asya daha uyuyordu bende onun üstüne atlayarak uyandırmayi seviyordum.Gidip üstüne atladiğım zman hemen uyandi. Bana dönerek
"Hey Acelya hanim bugün erken kalmanızın nedeni nedir ?"
Asya unutmuştu bugün ikimizinde aynı gün stajımız olduğunu. Unutmakla haklıydı çünkü hastane bu hafta çok yoğundu stajlarimizda yorucu geçmişti. Haliyle bizde yorulmustuk.
Iki gün dinlendikten sonra yine staj günü gelmişti.Bende Asya'ya dönerek
"Hey Asya hanım bugün herhalde stajınız olduğunu unutuyorsunuz" pis bir guluş atıp ona doğru bakarken eline telefonunu alıp bugünün tarihine bakmasıyla yatağından inmesi bir oldu. Onun bu halini görmek beni güldürsede benimde gidip hazirlanmam gerekiyordu.
Odama gidip kot tulumumu ve içine pudra pembesi bir tsortumu giyip mutfağa geçip çay demledim. Bugün bütün yemekleri ben hatırlayacaktım yarin da Asya. Sırayla yapıyorduk bugünde Asya onun staji benimkinden erken biteceği için o gelip evi toplyacakti ve bulaşiklari yikayacakti.
Asya ile yemeğimizi yiyip çıktık evden biraz yurudukten sonra otobüs durağına geldik İstanbul'da boş otobüs geçmesi çok mümkün olmasada otobüste ayakta gidiyorduk.
Bugün de yine ayakta gidecektik kesin çünkü bugün ilk geçen otobüsü kaçırmıştık. O yüzden ikinci otobüs beklemek zorundaydık ama ikinci otobus geldiği zman tıklım tıklım oluyordu. Otobüsün gelmesiyle hemen otobüse atlayip Hastaneye doğru gidiyorken telefonum çalmaya başladı arayan Mert'ti.
Mert'te benim liseden arkadaşımız dı o da bizimle ayni okulu kazanıp aynı hastanede staj görüyor du.
Tam telfonumi açacağım sırada otobüs ani frenle durmasıyla dengemi kaybetip bir çocuğun üstüne düştüm. Hemen çocuğun üstünden kalkıp ondan özür dileceğim sırada bana bakarak "iyimisin bir yerine bişe oldu mu"diye sorunca şaşırdım.
Çünkü burdaki çoğu insan maganda başka biri olsa küfürü sayardi. Bende ona dönerek bir gözüm bize bakan insanlardayken
"Kusura bakma özür dilerim bilerek olmadı ya dengemi kaybetip düştüm. " Yüzüme bakıp gulumseyince gozleri kısılıyordu yüzündeki gamzeler de ortaya çıkıyordu. Önemli değil diyercesine kafasıyla onaylayıp gülümsedi bende ona bakarak gülümsedim.
