I haven't seen him around almost 1 month in school. Hindi siya nagpaparamdam. I texted him but there's no reply. I called him many times, it's ringing but the hell he's rejecting it. Why the sudden change of treatment?
I was alone eating at the canteen, katapat nito yung Entrance gate ng school namin. Then I suddenly saw him entering the gate, ang gwapoo but err bakit may kasama siyang babae? This girl is new to me baka transferee. Wait, kailangan ko siyang habulin. Di ko na tinapos yung lunch ko and I hurriedly run after him.
"Wait, Kiel." Sabay hila ko ng braso niya.
He looked at me expressionlessly and annoyed.
"Ano?" he heartlessly responded.
"Kiel, anong problema? Bakit hindi ka na nagpaparamdam? Bakit di mo sisinasagot mga tawag ko sayo? Anong problema? " Pigil-luha kong tanong sa kanya.
"Who is she babe?" sabat nang babaeng kasama niya. Napatingin ako sa babae. Iba siya makatingin parang, diring diri.
" Nobody babe."
The hell.
"GIRLFRIEND mo ako for Heaven's sake. Bakit biglang ganito trato mo sakin as if you don't know me? May nagawa ba akong mali Kiel?" Hindi ko na mapigilang maiyak.
" Will you stop chasing? Ano ba Rein, wala na tayo. You've seen me. I cheated you. I don't love you anymore. I mean I didn't love you at the first place. " He insensitively said. Then they walk together. He left me there standing, crying. I just look at them from afar hanggang sa lumiit sila at nawala. Pansin kong nagsisitakbuhan na ang mga tao. Umuulan na pala. Hindi nako tumakbo para may masilungan. Hinayaan kong mabasa ako ng ulan. Hindi ko na ramdam ang pagdampi ng tubig sa balat ko at ang lamig ng hanging dala nito. Naging manhid na ako.
I just let the rain pour out on me. Gusto kong sabayan ang ulan sa pag agos ng tubig nito. Gusto kong sabayan ng ulan ang pag agos ng luha ko.
Hindi na ako pumasok sa klase. I went home walking under the rain.
#ReinIntheRain
