Single, Married Or Divorced?

Numero 1 ❤

Zonder me om te draaien stap, ik verder. Hart-ver-scheurend! Het voelt alsof ik ze achterlaat en nooit meer terug zal zien. Een goede band hebben we niet echt maar het doet ergens toch wel pijn. Ze hebben je al deze jaren verzorg, gevoed en over je gewaakt. Ze hebben nachten niet geslapen omdat jij persee moest krijsen. Ja, het doet wel iets met me, maar daar is het nu telaat voor. Ik ben nu geen Belkader meer maar een Asrafi. Hounaida Asrafi. Klinkt zo onnatuurlijk niet? Laat me mezelf even voorstellen. Duss... Ik ben Hounaida Belkader Asrafi en ik ben 21 jaartjes oud. Ik ben half Arabisch(Moeder) en half Berbers(Vader). Mijn roots liggen toch in het rifgebergte, Imzouren om precies te zijn en daarom praat ik vloeiend berbers en geen sprankeltje Arabisch. Begrijp het wel maar spreek het gewoon niet. Okey Back to the point:Heb donkerbruine krullen en zeeblauwe ogen. Weet nog steeds niet van waar die kleur komt maar het boeit me vrij weinig. Ik werk als redacteur bij het dagblad Libelle. Heb altijd al van schrijven gehouden, maar AbdelKarim wil niet dat ik verderwerk. Verder woon ik in hartje Antwerpen samen met mijn man. Ohja, laat me je voorstellen aan Abdelkarim Asrafi. Deze jongeman is 23 en is bijna 1.85m, lange zwieper ook. Hij werkt als manager van een hotel en daar betaalt hij zijn kosten mee. Zijn familie werkt in de drugswereld maar daar wilt hij niets mee te maken hebben, dus betaaltde hij alles al op een zeer jonge leeftijd. Hij heeft donkerblonde krullen en een opscheer. Hij heeft ook een verzorgd en getrimd baardje. Daarbij heeft hij bruine ogen en witte rechte tanden. Hij is gewoon mijn mannetje.
Zoals ik al zei is de band tussen mij en mijn ouders niet bepaald goed. Ik heb of had 1 broer die plotseling van de aardbodem is verdwenen. Niemand weet waar hij is en dat doet mij echt pijn want ik hield zoveel van hem. Ondertussen al een jaar geleden dat hij is vermist. Met god zijn wil komt alles goed, het is voorbestemd!

'Schat kom je?' zegt een vertrouwd stemmetje. Ik negeer het gewoon en blijf maar naar mijn ouders kijken die nog geen enkele traan hebben laten vallen om mij. Waarom huilen ze niet? Misschien geen goede band maar ik deed toch niks verkeerd. Het lijkt wel alsof ze een glimlach op hun gezicht hebben. Nu pas dringt het tot me door dat me ouders me altijd al uit het huis wilden. Daarom kreeg ik nooit een sleutel en werd ik telkens weggestuurd bij elk ietsiepietsie ding dat ze nodig hadden.
Hielden ze dan niet van me? Was ik niet gewenst? Was ik een ongelukje? De leegte die ik in mij voel is zo pijnlijk, niet te beschrijven gewoon.

Vandaag zou de mooiste dag van je leven zijn, maar het tegendeel is bewezen! Dit is de pijnlijkste dag in mijn hele leven!

~ Zelfs van je familie kan je het onverwachte, verwachten! ~

Halowwww

Dit is dus mijn tweede boek. Helemaal verzonnen voor de duidelijkheid! Mijn eerste boek Mariem&Yassir die is gedeeltelijk waargebeurd. Vergeet hem niet te lezen! Ik ben er trots op al zeg ik het zelf!

Hoop dat dit boek evenveel liefde krijgt als Mariem&Yassir

Kusjes Mariem 😘