Sevgili günlük;
Bugün babamın öldüğü günü hatırladım. Çocukken çok eğlenirdik. Ben onu 7 yaşındayken yitirmiştim. O öldükten sonra en iyi arkadaşım kedim olan Yumak'tı.
Bugün yine aksiyonlu geçti. Yemekhaneye giderken biri beni itti, merdivenlerden yuvarlandım. Kafam sızlıyordu. Koşarak lavabonun yolunu tuttum. Lavaboya ulaşır ulaşmaz erkekler tuvaletini girdiğimi fark ettim. Kimseye görünmeden kızlar tuvaletine fırladım. Aynaylayla bakıştık bir süre. Kafamın kanamasını farketmem biraz geç olmuştu. Kanayan yeri temizledikten sonra müdürün odasına gittim ve en tatlı halimle eve gitmek için izin aldım. Tabiki de bana kıymadı ve izin verdi.
Eve gittiğimde annem beni bu kadar erken beklemiyordu. Odama çıkmaya hazırlanırken bana ne olduğunu sordu.
"Kızım neden başın kanıyor?"
Lavaboda kafamdaki yaraya pansuman yaparken olanları anlattım. Pansuman bittikten sonra yatağımda uzanırken kedim Yumak'a içimi döktüm. Şimdilik hoşçakal günlüğüm...
