Rain

Prolouge

Authors Note :

Hi Readers , First Time Ko Lang Po Gumawa Ng Story Dito Sa Wattpad Kaya Pag Pasensyahan Nyo Na Lang :)
Matagal Ko Na Kasing Nasa Isip Tong Story Na Toh , Uhmm Kaya Gusto Ko Syang I Share :)
Kabaliw Kimkimin Ehh Haha
Sana Talaga Magustuhan Nyo Tong Story Na To ,
Thanks Na Agad Sa Mga Magbabasa :)

Prolouge

I had a dream ,
There's someone who's been walking alone in the rain ,
Crying on the road , singing with a sad melody
Sa bawat patak ng ulan ay kasabay ang knyang mga luha
Ang ulan mismo ang naging kasama nya sa kanyang kalungkutan ,
Sinubukan kong tignan ang muka nya ngunit di ko ito makita
Ang tangi ko lamang naaninag sa kanya ay ang kanyang mga labi na nagsasabing

" Mas mabuting mag isa nalang ako , kaysa ang makasakit ng iba , Mas mabuti na ako ay mawala kaysa ako ang mawalan , Ayoko nang maging dahilan ng kanilang pagkabigo , Ang isang katulad ko ay nararapat na mag isa dito sa gitna ng ulan "

Sa mga sinabi nya naramdaman kong nahihirapan na sya , naaawa ako sa kanya at parang may iba pa akong nararamdaman
Bakit parang ang sakit , bakit parang hindi ko kaya na nakikita syang ganyan ,
Lumapit ako at hinawakan ang kanyang muka , pero bat ganun . Bat di ko sya mahawakan , bat di ko mapunasan ang kanyang luha .
Sa panaginip ko , gulong gulo ako .

Ano ba ang koneksyon ko sa kanya ?

Bakit pumapatak din ang luha ko

Bakit nasasaktan din ako

At

Bakit parang mahal na mahal ko sya

Nakatitig lang ako sa kanya , hindi ko alam yung gagawin ko at di ko rin alam yung sasabihin ko , sa pagtila ng ulan ay nanatili parin ayang nakatayo , hindi nya pa rin binibitawan ang payong na dala dala nya , Then Suddenly , She Runs so fast , Hinabol ko sya ngunit di ko sya maabutan , pinilit kong bilisan ang bawat yapak ko ngunit parang di ako na usad , Habang palayo sya ng palayo ay mas lalo akong nahihirapan , nasasaktan
Hindi ko na sya makita sa sobrang layo nya , pero sa puso ko ay alam kong malapit lang sya , Every dream was suspicious lalo na tong panaginip kong to , coz di ko talaga alam kung anung meron samen , and in this dream im a ghost whos been watching her in the middle of the road , Ang Pag ulan na ata ang pinaka magandang pagbuhusan ng kalungkutan , pero bat ganun ? Bat sya umiiyak ? Bat sya mag isa ? Ako ba ang dahilan ng kanyang pag iisa o may iba pang dahilan , bat masaket ? Siguro kase naaawa lang ako sa kanya , bat kaya ako napaluha ? Kasi nadamay lang ako sa kanya at bat ko sya hinabol ? Kasi gusto ko syang tulungan ? Ang gulo sobra ..

Minsan ang panaginip ay parang nag papaalala , pinapakita nito sayo yung mga bagay na gusto mong gawin o mga pwedeng mangyare sayo , Ang panaginip ay parang fantasy na kung saan madalas hindi nangyauare sa reality , pero minsan ang panaginip ay pwede ring mangyare , hindi naten alam , malay naten baka bukas o sa makalawa . Yung panaginip ko ? Ayokong mangyare yun . feeling ko kasi masyadong mabigat yun para saken . Kung sakali mang mangyare yun , anung gagawin ko ? Ano kayang magagawa ko . hndi para sakin , Para sa kanya

Di ko man alam kung sino sya pero pag nangyare yun dito sa realidad , sinisigurado kong di na papatak ang kanyang mga luha , papalitan ko ng saya ang kanyang pighati at ill stay with her wherever she goes , whatever it takes

I am Rainy De Guzman
At ito ang kwento ko ...