Yaramaz Grup

1.Bölüm

  Gökyüzü her zaman güzeldir.
Karanlık,bulutlu yada yağmurlu olsun,bakmak her zaman keyif verir. Bu en sevdiğim şey,çünkü kaybolursam,kendimi yalnız hissedersem yada korkarsam tek yapmam gereken kafamı kaldırıp bakmak,ne olursa olsun orada olacak...ve her zaman güzel olacağından eminim......
Sokağımızda her şeyin bir çağı vardı.
Bilyelerimizin çağı.Topaç çağı.
Sinema yıldızlarının resimlerini toplama çağı .Uçurtma çağı çağların en güzeliydi.Gökyüzünün her köşesi
Renk renk uçurtmalarla kaplı olurdu.Gökyüzünde bir savaştır giderdi.uçurtmaların başları tokuşur,savaşlar çıkar,kementler atılır,kılıçlar çıkarılırdı.
Kelebekler iki gün yaşar,güneş bize hiç küsmezdi.
Şimdi baktığımda ise bulutlarda uçuşan uçurtmalardan,topaçlardan ve o hiç küsmeyen güneşten eser yoktu.
Kelebeklerde en fazla bir gün yaşar,sinema yıldızlarının resimleri daha satılmazdı. Peki bunların sebebi neydi?
Çalan alarm sesiyle uyandım.Ben  alarmı akşam kapatmamışmıydım?
diyerek uyumaya devam ettim.Ama
Uyuyamamıdım.Lanet olası çalar saat uykumu kaçırmıştı.Uyanıp,elimi yüzümü yıkayıp saçımıda topuz yapıp banyodan çıkdım. Pijamalarımdan kurtulup üzerime annanemin bana on beşinci yaş günümde aldığı elbiseyi üzerime geçirdim. Saçımdaki topuzu bozup yerine saçımı ördüm.koluma en çok sevdiğim siyah ve beyaz bilekliğimi takıp odamdan çıktım."Ah kahretsin çantamı unutmuştum şimdi o merdivenleri bidaha kim çıkacak" diyip tekrar odamın yolunu tuttum.Çantamın içine telefonumu ve cüzdanımı koyup mutfağa indim.Annem yoktu bende ağzıma annemin akşam aldığı eriklerden bir kaç tane tıkıştırdım.Çantamdan telefonumu çıkarıp hazal'ı aradım.Telefon iki kere çaldıktan sonra üçüncüsünde açılmışdı.
-Bugün anneme giyecek birşeyler alacağım yazlık pek bir şeyi yok.istersen sende gel.
-Bilemiyorum nefes aslında benimde bir şeyler almam gerek ama
-aması ne
-tamam geliyorum bi avm'ye gideriz
-pekala seni orada bekliyor olacağım.
Dedikten sonra telefonu kapatmıştım.Bu kızın derdi neydi bir şeylere hemen karar vermeyi öğrenmeliydi.Ayakkabılarımı alıp evden çıkmıştım. Boş bir taksiye atlayıp hazalın  dediği avm'nin adresini verip arkama yaslandım.
Gideceğimiz yere geldiğimde ücreti ödeyip arabadan indim.Avm'den içeri girdiğimde hazalın henüz gelmediğini anladım ve girişe yakın bi yerde oturup bekledim. her zamanki gibi canım sıkıldı ve kulaklıklarımı yanımda getirmem dileğiyle çantamı açtım ama içinde kulaklığımı görememiştim.Sinirli bi şekilde hazalı beklerken içimden "nerede kaldı bu kız acaba ne halt yiyor " diye
Düşünmeden edemedim.Ah nihayet içeri girebilmişti güvenlikten geçip yanıma geldiğinde "ne haltlar karıştırıyosun sen yine"diye söylendim.Ah yine o klişe laflarına
Geri dönmüştü hanfendi trafik çok
yoğun olduğu için geç geldiğini iddia ediyordu.
-Neyse seninle şu an tartışmayacağım ama sonra görüşeceğiz
Diyerek konuyu kapattım.Asansöre
Binip ikinci kata çıktığımızda mağazaları gezmeye başlamıştık ben bir kaç bir şey almıştım. Hazalda  kendine Gömlek ve pantolon almıştı.
"Acıktınmı" diye sorduğumda Bana dönerek "Yok acıkmadım"diye söyledi "tamam öyleyse eve gidelim"dediğimde bana bakıp "şakamı yapıyorsun nefes  tabiki acıktım.az sonra şuracıkta düşüp bayılmassam iyidir"dediğinde bir kahkaha patlattım.
-ne yiyeceksin pis boğaz
Diye ekledim
-hamburger diye söylediğinde
Bende pizza yiyeceğim dedim ve yanımıza gelen garsona siparişleri verdim.Yemekler çok uzun sürmeden gelmişti.Afiyetle yemeği yerken bir yandanda hazal bana bir şeyler anlatmaya çalışıyordu."kapa çenenide yemeğini bitir bir an  önce buradan gidelim"dediğimde sesinin kesildiğini anlamıştım.Böylesi daha iyiydi.Nihayet yemeğini bitirebilmişti
Masadan kalkıp gitmek için çıkışın yolunu tuttuk.Bi taksiye atlayıp ilk hazalın evine ineceği yere kadar eşlik ettim ve camdan el salladım.Diğer durak benim evimdi eve geldiğimde elimi çantamın içine attım ve lanet olasıca anahtarları evin içinde, odamda komidinimin üstünde unuttuğumu hatırladım.oturma odasının camının açık olması dileğiyle bahçede o tarafa doğru yürüdüm.Cam açıktı sevinçten çığlık atabilirdim.Ayakkabılarımı çıkarıp duvara tırmanmayı denedim. ilkinde
Yapamadım ikincisinde tekrar koşarak duvara doğru gittiğimde ayak bileğimin ters dönüp kırıldığından emin olabilirdim.olduğum yerde
Kala kalıp sessizce inledim annemi arayıp olanları özet geçtikten sonra hemen buraya gelip beni hastaneye götürmesini söyledim.Telefonu kapattıktan sonra sessizce inlemeye devam ettim.
************************************************************************
Devamı çooooook yakında
Beğendiyseniz 👍👍👍👍like'lamayı unutmayın☺