Ben onunla öyle mutluydumki kimse yerini dolduramaz sanıyordum. Herşeydi benim için,maviydi ya da pembe bütün renkler onu anlatırdı biraz ama ne renkler ne de başka bişey onu anlatmaya yetmezdi.Yanlıştı belki,hayatımdaki en doğru yanlış olduğunu sanıyordum.Mutluydum onun dışındaki hiçbir şey umrumda değildi ne annem ne arkadaşlarım.Mutluyum ya gerisi yalan. Öyle tatlı konuşuyorduki ne dese inanacaktım,zaten ilkimdi o benim. Belki bilirsiniz ilkleri,ben kendime söz vermiştim ilkim herşeyim olacaktı öylede oldu. İlkimdi, bu yaşıma kadar içimde olan bütün sevgiyi,sadakati,aşkı neyim varsa ona adamaya hazırdım. Günler çok güzel geçiyordu, düşünmüyordum olacakları. Onu kütüphaneye götürmüştüm sözde matematik çalışacaktık ona bakmaktan bildiklerimi unutmuştum. Çikolata bir yana karama olan aşkımda onunla başladı. Onun yanında çocuk gibiydim saçımı kurutmuştu,nutella yedirmişti, ağzımı kirletiyordum sırf gelip silsin diye,etrafı dağıtıyordum beni kovalasın ,kızsın diye♥ Aylar geçmişti ben daha çok bağlanıyordum ona, her gün her dakika benimle olsun istiyordum ama onun yüzünü gören ,sesini duyan cennetlik. Hayatında çok kız vardı hepsinden korumak zor gelmeye başlamıştı. Benim bütün hesaplarıma el koymuştu ama ben onun konuştuğu kişilere bile karışamıyordum. Bir gün canım sıkıldı onun facebook hesabına girdim kızın birinden mesaj vardı baktım ve onun adına cevap verdim kızda samimi cevaplar vermeye başladı rahatsız olmuştum, kıza kim olduğumu söylediğimde bana anlattığı şeylerle şok olmuştum. Beni aldatıyordu *aldatmak* çok sinirliydim ona gittim neler olduğunu sordum, bana "gidebilirsin, ayrıl benden"dedi. Gidemezdim,yapamazdım. Sildim yaptıklarını, hiç yaşanmamış gibi devam etmek istedim olmadı. Ayrılmak istedi, ağlıyordum bitmiştim artık kabul etmedim gitme dedim yalvardım.Gitti. Gecelerden nefret ediyordum ve gündüzlerden de herşeyden herkesten nefret ediyordum. Leş gibi iki hafta geçirdim, bir sabah ondan mesaj var. Çok mutlu olmuştum, olur böyle arada sevgililer tartışır dedi. Yanımda olduğu için mutluydum, onu sıkmamaya çalışıyordum. Ne derse evet diyordum. Kuzeninin düğünü vardı gece konuşmamıştık ama sabah erkenden telefona baktım yine ayrılık. Fikrimi de sormuyor çekip gidiyor, daha sonra öģrendimki kız içinmiş, nefret ettim ondan. Bana mesaj atıyordu, durmadan kızı anlatıyordu. Ölüyordum. Geri geldi artık ne hissettiğimi bilemiyordum ama yinede her gelişinde kalbimin kapıları ona sonuna kadar açıktı. Sizce durdu mu yanımda, durmadı. Beni suçladı çocuk gibiymişim büyümem gerekiyormuş, değişirim dedim kabul etmedi.Yine ben ve yalnızlığım birlikteydik. Canım yanıyordu, gitmemesi için yalvaracaktım ama yapamadım gitmesine izin verdim.
Sen olmasaydın öğrenir miydim ölmeyi?
Seni bulmak uğruna kaybettim kendimi.
Ne zavallı gözlerle seyredildim bilinmez.
İyiki vardın, düşünme sevmediğimi .
ŞİMDİ OKUDUĞUN
2G1S
Short StoryHayatın size ne getireceği asla bilinmez. Çok mutluyken bir bakmışsın acılarda boğuluyorsun. Günler, düşünmezsen hızlı geçer, sadece yaşarsın ve dönüp baktığında ben bu değilim dersin.Ben size hiçlikten yazıyorum,burası gerçek hayattan daha güzel:)...
