All Over Again

Γνωριμίες

Τα φύλλα ετριζαν στην αυλή καθώς ο αέρας φυσούσε. Δεν ήταν παρά ένα απόγευμα του Αυγούστου και όμως ο άνεμος έκανε τον καιρό να μοιάζει σαν ένα κρύο πρωινό του Δεκέμβρη.

Οι ξανθές μπούκλες από το κεφάλι μου έπεφταν στο πρόσωπο καθώς διάβαζα εκείνο το λογοτεχνικό βιβλίο που μου είχε κάνει δώρο η μητέρα μου. Πρέπει να το είχα διαβάσει πάνω από πέντε φορές και όμως δεν έχανε το ενδιαφέρον του.

Χρειάστηκε να ανάψω το φως για να συνεχίσω το διάβασμα καθώς έξω σκοτεινιαζε και το φως της ημέρας ήταν πλέον λιγοστό.

"Άφησε την βαλίτσα στο πάτωμα και χύθηκε στην αγκαλιά της όλο λαχτάρα. Πόσο του είχε λείψει εκείνο το άρωμα που φορούσε και τον έπνιγε με τη γλυκιά του μυρωδιά. Πόσο του είχαν λείψει τα γαλανά εκείνα μάτια που τον κοίταζαν όλο αγάπη. Δεν χορταινε την μορφή της. Μικροκαμωμενη με σκούρα ίσια μαλλιά που ίσα που ακουμπούσαν τους ώμους και γαλανά αμυγδαλωτα μάτια που γέμιζαν το πρόσωπο της."

Με διέκοψε η θεία μου που μπήκε στο δωμάτιο εκείνη τι στιγμή. Πλησίασε κοντά μου και χάιδεψε απαλά το κεφάλι. "Φτάνει νομίζω για σήμερα." Είπε και το πρόσωπο της φωτίστηκε με ένα από εκείνα τα λευκά χαμόγελα που θαρεις πως είναι ψεύτικα.

Έκλεισα το βιβλίο δίχως σελιδοδείκτη. Ήξερα πλέον τις σελίδες και τα κεφάλαια απ έξω.
" Πάω την Μια βόλτα και ερχομαι." Η ηλικιωμένη γυναίκα μου έδωσε την άδεια κλείνοντας τα μάτια.

Το κανελί κανισακι βλέποντας με το λουρί ειρθε και τριφτικε στα πόδια μου σαν να το καταλβε οτι θα πηγαιναμε βολτα.

' Την βρωμιαρα' σκεφτηκα. Εβαλα τα παπουτσια μου και βγηκα στον καθαρο αερα μαζι με την Μια....

Η Μια ηταν δωρο των γωνιων μου. Την ειχα απο τα 5 μου και την αγαπουσα τρελα. Ηταν πολυ μικροκαμωμενη με μπολικο τριχωμα και μεγαλα σκουρα καφε ματια.

Η βόλτα ήταν ευχάριστη και για τις δύο. Η Μια απολάμβανε κάθε δέντρο αφήνοντας την μυρωδιά της. Ενώ εγω ξεχάστηκα για λίγο από όλα αυτά που με βαραίνουν.

Οταν γύρισα στο σπίτι η μυρωδιά από τις πατάτες που τηγανιζονταν μου άνοιξε την όρεξη. Κάθισα στο τραπέζι σχεδόν κατευθείαν. " Και πειναγα σαν λυκος". Έφαγα με όρεξη, μάζεψα το τραπέζι και ετοιμάστηκα για ύπνο.

" Θεια?"
"Παρακαλώ"
" Τι θα γίνει αν δεν με συμπαθήσουν?"
" Μην ανησυχείς για τέτοια ανούσια πράγματα. Είσαι ένα υπέροχα πλάσμα και σίγουρα θα είσαι μια χαρα" Με καληνυχτησε με ένα φιλί στο μάγουλο και έκλεισε την πόρτα πίσω της.