"Just Take My Hand..."

Prolouge:')

I really love the fresh air here it's makes me feel like i'm
in a magical land it's been a year but i can clearly remember his beautiful face,his hand,his gestures,his eyes,his hair and his pinkish lips even the way he holds my hand with full of affections.

and the feeling of deeply in love...

pinag masdan ko nang maigi ang kalangitan napaka ganda talaga, ni hindi mo maiisip na dadarating ang araw na mag sasawa kang tignan ito nang walang pag kamangha

dahan dahan kong inilahad ang aking palad sa mga bulaklak habang patuloy parin ako sa pag lalakad na maiisip mong sinaboy ito nang isang dyosang
mula sa langit napaka daming makukulay na rosas at iba pang makukulay na halaman

pumitas ako nang tatlong rosas na kulay asul
at inilagay ito sa aking dalang picnic basket

"hhmmm...." napa ungol nalang ako dahil sa malamig na hangin ang biglang dumampi sa aking balat , hindi ko alam ang aking nararamdaman mula rito sa aking kinalalagyan nang masilayan ko na ang aking sinadya rito

kinawit ko sa aking tenga ang nakawalang hibla ng aking buhok 'i really miss him' naramdaman ko nalang ang pag tulo ng aking mga luha dahil sa onting onting pag lapit ko sakanya

bago ako makarating mismo sakanya ay pinag masdan ko muna ang paligid para akong nanaginip parang mistulang tumigil ang aking oras sa muling pag apak nang aking mga pa-a sa pinaka magandang lugar sa aking mundo

muli kong inihakbang ang aking mga pa-a

nang makita ko na siya ay napangiti nalang ako dahil nandun paden ang palatandaan ko ...

"I really miss you badly...*sniff* " naramdaman ko nalang may mga likidong unting unting bumababa mula sa aking mga mata

inilapag ko na ang picnic basket sa aking gilid at binigay sakanya ang nakuha kong bulaklak

"*sniff*I'm sorry ngayon lang ako naka balik uli *sniff"
hindi ko na mapigilang hindi siya hagkan at yapusin
at doon na bumuhos ang aking mga mainit na luha na puno nang pag-mamahal at pag ka lumbay mula sakanya

pag katapos kong umiyak ay umupo nako nang maayos
mula sa pag kakahiga sakanya

ngumiti ako nang pilit "namiss mo ba ako?,ako sobra.."
inilabas ko ang pag kaing niluto ko sakanya
ang paborito niyang pagkaing dinadala ko sa tuwing
nag pupunta ako dito "kainin mo yan ah? ginalingan ko pag luto niyan para sayo" at ngumit ako ng napaka tamis

"it's been 10 years..." napaka tagal na nang naka sama kitang muli napaka tagal nadin nating hindi nag uusap
napaka tagal nadin nating hindi nag tatawanan at kulitan ...

*sniff*

habang kinakain ko ang dala kong tinapay pinag masdan kong muli ang paligid napaka ganda talga
wala ako masabe"siguro inaalagaan motong lugar na to nang puno nang pag mamahal" napa ngiti nalang ako nang napaka tamis dahil sa mga magagandang alala naming dalawa dito inililibot ko ang aking mata ng may mapansin ako

napa ngiti nalang ako hindi ko lubos maisip na hindi parin iyon natatangal mula sa pag kaka ukit na may heart shape

'Y <3 G'

nag simula nanamang sumukip ang dib dib ko
nakakainis bat ayaw tumigil nang mga likidong patuloy na bumababa patungo sa aking mga pisngi
napayakap nalang ako sa aking mga binti at isinubsob ang aking mukha sa aking mga tuhod.  " miss na miss na kita!, miss ko na mga biro mo , hi-hin di-di ko n.na k.ya ang pag ka.ka lumbay mula sayo!"   hinig pitan ko pa lalo ang pag kakayakap ko sa aking mga binti.  "mahal na mahal kita! ikaw parin! ikaw! lagi ko hinihiling sana hindi ko ginawa gusto kong bawiin lahat! para nandito kapa den sa tabi ko! pero ang unfair mo! iniwan mo nalang ako! wahhhh!!!! mahal na mahal kita!"   halos lumuwa na ang aking voice box sa sobrang pag sigaw ko hindi ko maintindihan bat hanggang ngayon hindi ko pa ren siya kayang palitan mula sa sking puso...

parang...

parang...

parang dinala niya ito para maka sama niya ako kahit sa kabilang buhay ... pero... peroo bat ganon.    "ang unfair mo!!!"    hindi parin tumitigil ang aking mga luha hinayaan ko nalang ang aking sariling umiyak ng umiyak hindi ko naman mapipigil ang mga luha ko siguro talagang ganon lang talga kapag nag mamahal ka ng lubos

makalipas ang ilang minuto ay naramdaman ko nalang bigla ang pag ihip ng hangin sa aking mga balat hindi ito malamig ngunit may halong init napatahan ako dahil dito ...

napa ngiti nalang ako bigla nang napaka tamis mis tulang nag laho lahat nang sakit at pag kalumbay sa pag ihip nang hangin   "salamat ..., pinaramdam mo paring nandiyan ka para saakin ayaw mo talaga akong umiiyak".  muli akong ngumiti nang napaka tamis at sini mulang pahiriin ang aking mga luha *sigh....* napa hugot nalang ako upang gumaan ang aking pakiramdam

tinignan ko na ang aking wrist watch upang tignan kung hindi paba ako late sa aking biyahe '4:50pm' *tsk* napa ismid nalang ako habang may ngiti sa aking mga labi

muli kong kinuha ang aking panyo at pinunasan ang gamit gamit niyang maskara , nag simula narin akong kuhain at linisin ang mga dinala ko para sakanya inilagay ko ang rosas rosas sa kanyang tabi 

hinalikan ko ang labi nang maskara .......

Written by:xsaber14