Multideki; Derin...
Beyaz bir sayfayla başlayalım hadi. Yep yeni ve sonuna kadar benimle olmanızı istediğim eğlenveli bir yolculuk bizi bekliyor. Şimdiden hepiniz öpüldünüz...
Hayır anlamıyorum yaz tatilleri neden bu kadar çabuk bitiyor. Okulların açılmasına bir hafta kaldı senduramına girmiş telefonla uğraşmaya çalışıyordum ki annemin çığlığıyla telefonu elimden fırlattım.
"Derinnnnnn koşşşşş yanıma gel hemen. Sana süprizim var". Ne oldu yine ya? Oflayarak yerden telefonumu alıp mutfağa annemin yanına geçtim.
"Söyle anne neymiş o güzel haber" gözlerimi düşürerek masanın üzerindeki üzümlerden yemeye başlamıştım ki annem elime vurup kaşlarını çattı.
"Noldu yine sana kız ne bu surat" dediğinde "Bir hafta sendromu annecik" dedim ama annem kaşlarını daha fazla çatıp "Derin başlıcam şimdi senin sendromuna haaa bak sana ne dicem Amerika'dan haber geldi"dedi.
Oha yoksa olmayan dedemden miras mı kaldı. Neler yapardım be... İlk olarak son model araba çekerdim. Ev filan neler neler.
"Derin ne düşünüyo kız sen".
"Hiççç annem ne düşüncem. Sen onu bunu bırak ne diye haber geldi onu söyle"deyince annem yine gülmeye başladı. Noluyo ya ne bu mutluluk...
"Amerika'da ki kuzenin geliyor bize taşıncak bugün" dediğinde
"Neeeee "diye bağırmaya başladım.
"Derin ağzına vurcam bir tane ha" deyince kafamı iki yana sallamaya başladım. "Anne şaka olduğu söyle lütfennn. Ha şimdiden söyleyeyim benim odam sadece benim kimseyle paylaşmam paylaştırmam"dediğimde annem 'çok emin olma' bakışları atmaya başladı.
"Ya anne neden bizde ya daha tanımıyoruz bile" dediğimde annem kahkaha atmaya başladı.
"Benim elimde büyüdü o kim tanımıyomuş çok severim ben onu. Babası holdinglerini büyütmek istiyormuş ilgilenemeyeceklermiş bir süre o yüzden bize yollayacaklar". Oyuncak verselermiş ellerine ne diye bizim başımızı ağrıtıyorlar.
"Anne bizim anlımızda çocuk ovutucu filan mı yazıyo kaç yaşında bu"dediğimde annem eliyle birşeyler sayıp "18" deyince "Ohaaa"diye bağırdım.
"Anne bununla normaldede ilgilenmemeliler zaten kendi kendine bakabilecek yaşta".
Annem kallarını çatıp "Biliyorum kızım babası ve annesi hiç yalnız bırakmadıkları için öyleler. Hem siz bizim gözümüzde hep çocuksunuz " dediğinde oflayarak mutfakta volte atmaya başladım.
"Derin 4 saate gelir hazırlık yapalım. Hadii çabuk önlüğünü giy". Aklıma mukayet ol Allah'ım. Hayır aklımı kaçırcam ya 4 saat nedir...
"Hadi Derin sen patetesleri soy bende köfte, pilav, çorba bide salata yapayım. Şimdi çocuk çokluk içinden geldi yabancılık çekmesin".
"İsterse çeksin. Başlarım onun çarkına haa. Biz eve gelince bu kadar çeşit göremiyoruz" dediğimde annem "Nankör" diye lafını yapıştırdı yine. 4 saat boyunca mutfakta esir tutuldum. Sonunda kapı çalmıştı yoksa kazaya kurban gidebilirdin. Annem elinde bıçakla konuşmaya başlamıştı. Zil çaldığındaysa sevinçten oynamaya başladı. Bu gözler daha neler görecek.
"Derin hadi sen bak kapıya".
"Nedenmiş ya" dediğimde "Hadi" diye söylenmeye başladı.
Oflayarak kapıyı açmaya gittim.
Evde yokuz desem gider miydi acaba. Kapıyı daha fazla vurmaya başlayınca kapıyı hızla açtım.
Yuh karşımda duran benim kuzenimmiydi. Yakışıklılığa bak be o da yetmezmiş gibi dövmeler filen yaptırılmış ama bizim aileden böyle birşey çıkmayacağına göre kapıyı kapatma zamanı geldi.
"Yanlış kapı. Biz sizin gibi birini beklemiyoruz. İyi günlerrr" tam kapıyı kapatacaktım ki kapıyla duvarın arasına ayağını koyup kapıyı açtı. "Kuzennnn beni tanımadın mı ya?". Sanki sen beni tanıdında.
"Tanımadım. Hem birdaha kuzen demesen sevinirim" dediğimde "Tamam Doren"dedi.
Kolunu omzuma atıp bavullarını içeri aldı. Ve bammm kapıyı kapattı. Artık evimde Doren diyen bir kuzenim var.
Kaslı kollarını omzumdan çekip
"Doren değil Derin" dediğimde yine "Doren" demeye başladı.
"Tamam kuzeni kabul ediyorum. En azından Doren gibi değil".
"Ozannnnnn kuzum hoşgeldin". Annem kuzenim olacak ucubeye sarılmıştıki kapı yine çaldı. Bir tane daha mı geldi. Bu kadarını kaldıramayacağım.
Annem kapıya bakmaya gittiğinde kuzenim olacak şeye sinirli sinirli bakmaya başladım.
Annem tam mutfaktan içeri girmişti ki elindeki ağır olduğundan taşıyamadığı kutuları olduğu yere koydu.
" Oğlum bunları takside unutmuşsun taksici getirdi".
Ozan kutuları eline alıp bana uzattı.
"Bunlar ne "diye merakla sordum.
"Bunların hepsi senin" dediğinde gözlerim ışıldadı. Hediyelere asla hayır demem.
Tüm hatalarım için özür dilerim...
