Kanatlar:Çoğunluk Normalliktir

. 1: Tanışma .

Herkes gibi olmayan bir çocuk, herkes gibi doğmayacak elbette. Fener'in 30km dışındaki baya lüks evlerinin paljında, denizle kumun birleştiği yerde Alex yerde yatmış bir şekilde yıldızları izliyordu, onun yeteneği sıcağa dayanıklılıktı ve gözleri simsiyah olan Alex 45 milyar ışık yılı ileride patlayan bir güneşi görebiliyordu. Birer damla yaş aktı gözünden, gözlerinden gökyüzü yansırken saçları mavi alev biçiminde yanmaya başladı. Ve bağırdı, canından can koparılıyormuş gibi bağırdı Alex, güçlü bir kadındı, hep öyle olmuştu. 45 milyar ışık yılı ötede bir süpernova oluştu ve Alex süpernova ya bakarak yumdu gözlerini... Son nefesiyle, o en son gücüyle bir şeyler söyledi daha az önce doğan oğluna "unutma bitanem, bir süpernova oluştuğunda bil ki aynı anda bir insan doğarken, bir insan ölüyor."
.
.
.

19 yıl sonra...

"Şimdiye kadar göz renginin değismesi gerekirdi, yoksa yeteneğinde mi yok hala oğlum"

Nasıl söyleyebilirdim babama hala yeteneğimin ne olduğunu bilmiyordum ve bu çok kötüydü. Hem de çok

"Biliyorsun ki balo yaklaşıyor, yeteneğin üzerinde gelişmelisin ve tanrı aşkına git kendine lens al, yoksa senin XZ olduğunu düşünecekler"

XZ yeteneksiz doğan ve göz rengi yeteneğe göre değilde vücut reaksiyonlarına göre değişenlere deniyor. Onlar Fenerin dışında Burce(bars) da yaşıyorlar, görüp görebileceğiniz en kenar mahalledir.

Babamla biraz daha laflayıp sofradan kalktım. Odama geçip biraz dinlendikten sonra kalkıp aynaya baktım. Ben bi XZ değilim, bunu biliyorum. Ama neden hâlâ yeteneğimi bulamıyorum. Neden hâlâ gözlerim gri.. Okuldaki herkesin göz rengi değisti, eğer bir yetenek gelistiremezsem baloya gidemicem. Ve ailem adına bu bir utanç olurdu, çok büyük bir utanç. Aile demişken, babam şu anda yeni bir yetenek geliştirici cihaz üzerinde çalışan bir firmanın sahibi. Firmanın temel amacı yetenekleri geliştirip yaşlandığımızda da kullanabilmemiz için depolamak. Ve babamın asıl amacı da balo dan sonra beni firmanın başına koymak, ama balo bir fiyasko olursa bu isteğine ulaşamıycak. Firma beni o kadar da alakadar etmiyor, tamam bok gibi paramız olabilir ama bunları ben elde etmedim, bana miras kaldı. Ve ben zengin olacaksam bunu hazırda bulunan bir firmanın başına geçerek değil de, kendi firmami kurarak olmasini tercih ederim. Saat sabahın 7si ve evet yetenek sınavına geç kaldım, acele etmeli miyim? Hayır! Çünkü yetenek sınavına girecek bir yeteneğim bile yok. Ohhhf! Kendimi yüz üstü yatağa atıp avazım çıktığı kadar bağırdım. O sırada aşağıdan bi ses duydum. Kapi acilmis ve çok tanidik bir ses babama selam vermisti. Ayak sesleri merdivenlerden odama doğru yaklasti ve büyük bir gumburtuyle Centra odama daldı "haydi koca gotlu Piç kurusu kalk hazirlan"beni yerimden kaldırmaya calisan centra tabi ki de kız gücüyle bunu yapamadı. Centra, 1.73 boyunda, 57 kiloyla, bi gözü mavi diğeri turuncu olan bir kız. Bir melez, yetenekli bir kız ve yeteneklerini geliştirdikçe bunları çogaltabiliyor. Mesela zihin gücüyle nesne hareket ettirmeyi geçip, insanlara da hükmetmeye başladı. Örnek olarak beni şu an hava da sallandırmasını verebiliriz.
"Centra! Kara büyücü cadı!"
"Ne?ne dedin kara büyücümü? Sen kaşındın"
Demesiyle centra beni az önce kandime baktigim aynaya geciriverdi...
"Bak bebeğim bana isteğin küfürü et ama kara büyücü dediğin senin büyük teyzene benzer" ki cidden de büyük teyzem kara büyücüydü. Bin bir parçaya ayrılan aynanin bi parcasini alip yüzüme baktim, megersem bin bir parçaya ayrılan ayna değil benmisim. Centra yanima gelip oturdu, üzgün gibiydi "özür dilerim! Hâlâ öfkelendiğimde kontrolü kaybediyorum" dedi
"O yüzden mi şu an sınavda değilsin"
"Annem çok sessiz sakin bir kadin eğer bu yüzden yeteneğimi kullanamadigimi ogrenirse yikilir"
"En azindan senin bir yeteneğin var" dedim
Güldü "bi tane değil" dedi ve yüzüme üfledi. Yaralarim geçmişti ve canim acimiyordu. Dedim ya melez, bir den fazla yeteneği olabiliyor.