I miss you. Sobra. Miss na miss na kita 😔 Grabe naeewan ako. Everytime nalang, parang lagi kang napapadpad sa isip ko. Tinatry kong iavoid. Hirap umiwas sayo. Lalo na kung nakasanayan kong everytime na bbuksan ko twitter ko, imbis na agad konh tignan yung notifs ko, tl mo agad binibisita ko. Ang hirap controlin. Ang hirap isipin na kahit may iba kang katweet and nagpapakafriendly ka, kahit nasasaktan ako, binabasa ko yung convo nyo. Tapos pag yung katweet mo, nakaprivate, finofollow ko para lang mabasa kung anng pinag uusapan nyo. Ang pathetic ko no? Kayo ko nafollow si kim saka si bea is dahil sayo. Hahahaha. Ewan ko ba, this past few days, napapadalas nanaman yung pagbisita mo sa isip ko. Nakakainis alam mo yun? Nakakainis kasi hanggang "miss" nalang ako. Di ako makagawa ng bagong memory with you. Kailan ba tayo last nagkita? Sunday? Yung sunday before mothers day ba yun? Di pa kita solo nun. Pero in the first place, di naman pala dapat ikaw kasama ko hahahaha. Pero atleast, inaya mko at sinama nalang kita. Miss na miss na talaga kita. Ako kaya? Jacob, ano ba ako sayo? Hahaha. Silly. Bat ba tinatanong pa yan? Alam ko naman yung sagot. Hahahaha. Ewan ko, kahit talaga papaano, umaasa ako. Umaasa ako na kahit sobrang konti, na kaya mong masuklian yung nararamdaman ko. Pero alam ko naman na wala talaga e. Alam ko namang pinapaniwala ko lang yung sarili ko sa wala. Wala akong mapaglabasan kaya dito ko nalang binuhos. See? Ganitong oras, hindi pa sumisikat yung araw, ikaw iniisip ko. Bat ganun? Ang unfair mo, masyado kang playsafe. Lahat tinatrato mo kung paano ka makitungo sakin. Kaya di ko talaga masabi na special ako. Wth, diba? Ako lang naman yung nag aassume na special ako sayo. Alam naman ng lahat ng tao sa paligid natin na normal lang yung mga kilos mo towards me. Ako lang talaga yung umaasa hahahaha. Miss na talaga kita. Nung isang araw, parang bigla nalang akong kinabahan, bigla kong naisip kung kaklase pa kaya kita. Out of nowhere talaga yun. As in bigla nalang nagpop sa utak ko. Ang weird ko. Nagiging weird ako dahil sayo, alam mo yun? Nung closing, di tayo nagkatime alone. Kung nagkaoras lang sana tayo, ng tayong dalawa lang, siguro nagmmove on nko ngayon kasi nakakuha nko ng assurance from you na wala talaga tayong pag asa. Edi sana, kahit masakit nun, atleast alam kong walang patutunguhan yung kahibangan ko sayo dba? Di tulad ngayon, umaasa parin ako kasi wala kong assurance galing syo, na kung hanggang saan ba tingin mo sakin. Wth. Ang dami ko pang gustong ilabas. Gustong gusto kitang makausap ng masinsinan pero everytime na nag uusap tayo, puro kalokohan lang pinag uusapan natin. Jacob, nakakabaliw ka. Sobra. Miss na miss na kita. Iniiyakan nanamn kita. Ayoko ng umiyak ng dahil sayo, sa totoo lang. Kung gustuhin ko mang umiyak ng dahil sayo is, gusto ko tears of joy. Kailan pa ba ako umiyak ng dahil sa tuwa ng dahil sayo? Nung... ewan ko. Wala yata akong maisip. Hahahaha. Basta yung pinakamasakit na natatandaan kong umiyak ako ng dahil sayo, is nung birthday ko. I wasnt expecting anything from you, really. I just want you to greet me. Thats all. Kahit sana simpleng happy birthday tapos hinug mko, edi solve na birthday ko. Kaso hindi. Sobrang bigat sa pakiramdam yun. Di mko alam na umiyak? Of course you wouldnt know. You wouldnt care either. So why bother knowing na umiyak ako, diba? Nagkukulitan ata tayo nun, tapos di kita pinapansin , sabi ko di mo pa ako ginreet. Tapos sabi mo, ginreet mo na ako kahapon(day b4 my bday). Wth?! Srsly? Hbd? Sa twitter? B4 my birthday? Kaya ng b4 e, hindi pa mismong birthday. Hay alam ko ang liit na bagay lang to, pero para sakin big deal to. Kasi ikaw talaga yung gustong gusto kong bumati sakin, yet di mo nagawa. Just a simple happy birthday, hindi mo nabigay sakin. Habang tinatype ko to, naiiyak ako. Ang sakit parin, alam mo yun? Habang tinatype ko to, ang daming memories na nagflashback sakin. Mga memories natin, mga memories natin na tinetreasure ko. Di na kasya yung iba kong sasabihin, next page nalang haha. Alam mo bang inis na inis parin ako sayo hanggang ngayon dahil sa april fools mo? Oo alam kong april fools nga yun pero umasa ako e. Hindi mo ba naisip na dahil sa sinabi mo, pwede akong masaktan? Hindi mo yata. Youre insensitive. Sorry. Pero yun tlaga e. Di parin ako makaget over dun. Di ko alam kung totoo ba talaga yun o hindi. Kasi umaasa talaga ko. Pero, wala. Hahahaha. At the end of the day, alam kong april fools lang yun. Ang sakit nun. Hahaha alam mo ba yun? Yung parang sinabi sayo na may ticket ka na sa concert ng idol mo, as in paniwalang paniwala kana kasi parang totoo talaga habang sinasabi nila yun, pero joke lang pala. Ganun e. Okay na sana kung sinabi mo sakin na may galit ka sakin e. Ayos lang yung ganon. Pero Jacob, wag mo naman paglaruan yung nararamdaman ko. Nung prom, alam mo bang ang saya saya ko kasi ako yung pinili mong last dance mo? Pero, NAG ASSUME nanaman ako hahaha. Nag assume nanaman ako na meron na, finaly, meron ka na ring something for me. Pero hindi. Hahaha hanggang pag aassume nalang ako. Hanggang dun nalang. Nag iloveyou ako sayo nun dba? Alam kong alam mo yun. Nasabi sakin nila mae na, nasabi mo daw saknila na nag iloveyou ako sayo. Im happy that time, masaya ako na narinig mo pala yun, na tumatak pala yung sinabing kong yun sayo. You know, im that kind of girl that says iloveyou all the time. Pero pagdating sayo, parang nagkakaroon ng mas deep meaning yung 3 words na yun. They seems like, those words are really meant to be said by me for you. Alam mo bang, may part sakin na nagrregret na sinabi ko pa yun, na parang umamin ako sayo that time? Know why? Because with that incident, i feel like i lost you. I dont know, alam kong hindi ka naman umiiwas pero parang ewan ko. Alam kong hindi ka naman sakin, pero after that, parang narealize ko na, nawala ka sakin. Kasi alam kong, hindi ganun yung naffeel mo towards me and never atang mangyayare.... March 9, 2016; 1:16am - 1:20am. Remember that date? Those times? I wont forget that. Its one of the best minutes in my life. You and I. Together. Hahahaha. Silly. I know its just a joke, but those 4 minutes in my life, wow. I dont know. Its just a joke for you but for me, naah. 4mins ba kamo? Atleast, nagkaroon tayo ng history. Ang pathetic ko no? Hahaha. Sorry. Ganito ako e. Im still holding on to that. Hahahaha every 9th of the month, i feel pain. Masakit sa feeling. Pero ikaw, ni alam mo bang march 9 nung naging tayo? Hahahaha of course not! Bakit mo naman kasi aalamin kung para sayo is wala lang yun at simpleng joke lang yun. Natatawa nga ako sa sarili ko e. Bakit ba gustong gusto kong nasasaktan. Bat di ako magmove on. Haha. Kung alam mo lang kung gano ako naghihirap para lang makamove on. Gustong gusto ko pang ituloy yung convo natin pero kinokontrol ko sarili ko. Hirap na hirap ako pag kachat kita or ka tweet or message, basta kahit ano pa yan. Nahihirapan ako kasi gusto ko, as much as possible, dry pakikitungo ko sayo. Pero hindi sapat e. Akala ko, this vacation, dahil di na tayo nag kkita ay mapapabilis or should i say, mas mapapadali akong magmove on. Pero hindi pala. Ang dami na nating memories, sobra. Hay, bahala na. Atleast gumaan pakiramdam ko, kahit papaano ay may nasabihan ako tungkol sayo. Miss na miss na talaga kita, Jacob.
