TARİH:19.09.1965
Bugün yine sıkıcı bir gündü hapishanede bana gelen mektupları okuyup hüzünleniyordum. Sevdiklerimi özlemiş artık bu acıya katlanamıyordum. Hakimin bana verdiği ceza 45 yıldı ben ise daha 19. Yılımdaydim. Akrabalarımdan kimse beni görmeye gelmiyordu. Benim ise artık canıma tak etti. Kafamda bir plan vardı. Bu haince planı yerine getirmek için elimden gelen herşeyi yapacaktım.
Bu hapishanede tanıdığım bir gardian vardı. Onu da bu plana ortak edecektim. Konuştum. Ve hapishaneden beni gardian olarak çıkaracaktı. Bana yedek gardian kıyafetleri getirdi. Bende gizlice giyindim ve hapishaneden çıktım.
Çıkar çıkmaz sevdiğim kızın yanına gittim. Ama gittiğimde sevdiğim kızın evlenmiş olduğunu gördüm. Dünya başıma yıkılmıştı. Bende o mahalleden bi polis geçiyordu. Polisler beni görünce oradan koşarak uzaklaştim. Eskiden işlediğim bi suç yüzünden polislikten atıldım. Ve hapishaneye girdim.
Bir depoya sığındım. Benim arkadaşım polisti. Ondan polis kıyafetleri aldım. Ve herkes bni polis olarak biliyordu. Özel harakat Komutanlığına girdim ve göreve başladım kimse benim firari olduğumu anlamadı.
TARİH:08.04.1966
Suçluları yakalamak yerine onları serbest bırakıyorum. Hayat yüzüme hiç gülmemişti. Hayat benim yüzüme gülmüyorsa bende hayatın yüzüne gülmeyeceğim. Dağlara çıkmaya karar verdim.
