Sahte Kocam

1.Bölüm - Zorla Evlilk -

Merhaba ben Asya, 20 yaşındayım ve az sonra hayatımın dönüm noktası olacak. Ben az sonra evlenecektim hemde hiç tanımadığım bir adamla. Herşey babamın işleri yüzünden başlamıştı. Babamın holdingi olan Yılmazer holding ve Çağıran holding arasında yapılmış bir anlaşma. Çağıran holdingin velihatı ile evlenecektim. Onu daha önce görmesemde arkadaşlarımdan duyduğuma göre gece kulubünden gece kulübüne giden bir tipdi, her gün yanında başka bir kız olduğundanda bahsetmişlerdi. Buna göre yakışıklı mı olması lazım ? Hayır tabii, parası olan bir erkeğin üstüne gözü kapalı atlayabilecek yüzlerce kız var. Babamın holdingi olduğuna göre belki anlamışsınızdır ben varlıklı bir ailenin biricik kızıydım. Yinede beni bu camiada fazla tanımazlar aslında çünkü istanbul gecelerinde değilimdir pek. İki varlıklı ailenin sonucu görkemli bir düğündür arkadaşlar. Ama ben bu evliliğin asla gerçek olmaması için elimden geleni yapacağım. Plan şu müstakbel çakma kocama bir evlilik sözleşmesi sunacağım klişe ama etkili kabul edin. Evlilik tam tamına 1 yıl sürecek, ikimizin belirlediği maddelerle kurulu olan çakma evlilik 1 yıl sonra bitecek. Asla aşk olmayacak asla dizilerdeki gibi olmayacak. Asla...

Ben bu düşünceler içindeyken kapı çaldı ve içeri Dilan girdi. Dilan kim diyeceksiniz şimdi Dilan benim bu hayataki tek gerçek arkadaşım. Dilan dışında çok arkadaşım var belki evet ama hepsinin benim param içim yanımda olduklarına adım gibi emindim. Ha birde Emre var tabi ama o Amerikaya gitti. Nedensiz birden ortadan kayboldu. Günler sonra gelen 'Veda etmek istemedim zaten planlıydı' dediği açıklama beni tatmin etmesede gitmişdi işte
"Kızım çok güzel olmuşsun." diyerek bana sarıldı "Keşke aşık olduğun bir adamla olan düğünün olsaydı." dedi ardından buruk bir şekilde. Bende ona buruk bir şekilde baktım "Keşke..." diyerek bir iç çektim.
"Olsun müstakbel eniştemde süper ötesi bir varlık aşık olma ihtimaline yüzde 60 veriyorum . Yüzde 39 onu tanımadığım için ve buyüzden karakterini bilmediğim için yüzde 1 de senin salak olduğun için olmayabilir."
Ona sadece bön bön bakmakla yetindim.
"Öyle birşey olmayacak Dilan. Bunu aklından çıkarsan iyi olur."
"Ama neden ya ? Ben en bestimin mutsuz bir evlilk sürdürmesini istemiyorum. Çocuken kurduğumuz hayaleri hatırla. Hani yakışıklı kocalarımızla tatile çıkacaktı. Dünyayı gezecektik, çocuklarımızıda beşik kertmesi yapcaktık." diyerek somurtu. Yerim seni. Evet bizim hayalerimizdi bunlar. Şimdi düşünüyorumda hiçbiri olmayacaktı belki.
Derin bir iç çektikden sonra gelin çiceğimi aldım. Kapı çaldığında içeri babam geldi.
"Hazır mısın kızım ?"
"Hayır değilim baba. Hayır desem beni götürmeycek misin ? Hani çocukken derdin ya 'Benden kız almak zor vermem ben biricik kızımı' diye şimdi kendi ellerinle beni başkasına veriyosun. Üstelik benim istememe rağmen." dedim kısık sesimle. Bir damla göz yaşı akmıştı sol gözümden.
"Asya, kızım mecbur kaldım... Mutlu olacaksın sana söz veriyorum." Babama konuşmaması için elimle dur işareti yaptım. Derin bir nefes aldıktan sonra göz yaşımı sildim ve istemedende olsa babamın koluna girdim.
"Asya" diyen Dilana baktığımda gülmsemem için bana burukca bakmıştı. Gözümle onu onayladıktan sonra derin bir nefes aldım ve yüzüme zorda olsa bir gülümseme yerleştirdim. Allahım lütfen bu saçmalık çabuk bitsin.
Babamla lüks hotelin bahcesine doğru ileriediğimizde bahçeye çıkan kapının önünde durduk ve görevlilerin kapıyı açmasını bekledik. Kapı yavaş yavaş açılıyordu.
"Affet beni kızım." dediğini duymuştum babamın en son. Affetmek kolaydır aslında ama kırılan bir kalbi onarmak kırılan bir güveni onarmak bunlar çok zor.
Kapı açıldığında büyük bir kalabalık ayağa kalkıp alkışlama başlamışdi. İlk adımı atmamla birlikte konfetiler havada uçuşuyordu. Herkese gerçek görünmesi için umduğum gülmseme ile karşılık verdim. Karşıma baktığımda ise muhtemelen kocam olan takım elbiseli çocuğa bakıyordum. Uzakda olduğum için fazla imceleyememiştim ama kaşlarını çatığını burdan gördüğüme göre muhtemeln oda bu evliliği onaylamıyordu. Harika ozaman planım kesinlikle işleyecekti. Ona bakmayı bırakıp kürsüye kadar yere bakmayı tercih ettim. Geldiğimizi babamın durmasıyla anlamışdım. Yukari doğru bir adım attığımda biraz sonra benim kocam olcak kişiye hiç bakmıyorudum. Zaten baksam bile duak sayesinde fazla birşey göremiyordum o ayrı bir konu. Nıkah memuru olduğunu tahmin ettiğim bir ses konuşmaya başladı.
"Siz Ediz Çağıran Asya Yılmazer ile hiç kimsenin baskısı altında kalmadan bir ömür boyu hastalıkta sağlıkta, iyi günde kötü günde karı koca olmayı kabul ediyormusunuzun ?"
Karşımda duran Edizin huysuzca yerinde kıpırdadığını hissediyordum.
"Evet" dediğnde büyük bir alkış koptu. Sesi nasıl desem kalın ve erkeksi bir
sesi vardı. Ses tonundan anlayabiliyordum onun bu evlilği istemediğini.
"Siz Asya Yılmazer Ediz Çağıran ile hiç kimsenin baskısı altında kalmadan bir ömür boyu hastalıkta sağlıkta, iyi günde kötü günde karı koca olmayı kabul ediyormusunuzun ?" Ve bir sessizlik. Herkesin bakışlarını üsütmde hissediyordum.
"Evet." dedim içten içe istemzice ama sesimin mutlu çıkmasına özen göstererek. Ve yine büyük bir alkış.
"Sizde şahitmisiniz ?" diyerek Dilan ve muhtemelen Edizin arkadaşı olan çocuğa sordu nikah memuru. Onlar da onayladıktan sonra nikah memuru bize döndü tekrar.
"Bende sizi belediyenin bana verdiği yetkiye dayanarak karı koca ilan ediyorum. Gelini öpebilirsiniz." diyerek nikah defterini elime sıkıştırdı. Alkışlar arasında Ediz duğamı kaldırdı. İlk kez göz göze gelmiştik. Nekadarda saçma değil mi ? Onu incelediğmde neden bir play boy olduğunu öğrenmem çok da sürmedi açıkçası. Ne yalan söyleyeyim bu çocuk gerçekten yakışıklıydı. Kahve rengi gözleri ve saçları çatılmış kaşları kusursuz görünüyordu. Bu onun her gece başka bir kızla olduğu gerçeğini değiştirmiyordu. Onunda beni incelediğini fark ettim. Bana iğrenir gibi bir bakış atı. Oysaki benim hiçbirşeyde suçum yoktu. Etrafdan 'öp, öp, öp' diye sesler gelmesinin ardından gözlerim şaşkınlıkla açıldı. Ediz yüzümü büyük ellerinin arasına alarak dudaklarımı anlıma basdırdı.

Nikah töreninin sonucunda ilk dans için ortaya gelmişdik. Şarkı çalmaya başladığında Ediz kolarını belime sardığında bende kolarımı ona ayak uydurarak boynuna doladım. Bana hala kaşlarını çatık bir şekilde bakmasına dayanamadım.
"Bana kaşlarını çatarak bakmayı keser misin lütfen ? Sanki herşey benim suçummuş gibi hissettiriyorsun."
"Ne yapmamı bekliyorsun küçük hanım ? Mutlu olmadığım halde gülmemimi ?"
"Hayır tabi. Bak bende seninle evlenmeye meraklı değildim. Kim tanımadığı bir insanla evlenmek ister ?"
"Bu evlendiğimiz gerçeğini değiştiriyomu peki ?" diye sorarak bakti bana "Hayır." diyerek kendini cevapladı.
"Sana bir teklifim var." dediğimde histerik bir bakış atı bana. "Bak bu evlilik zaten gerçek olamaz bunu ikimizde istemiyoruz öyle değil mi ? Ozaman bir sözleşme yapalım bizim kendi maddelerimizle kurulu olan, 1 yıl boyunca bu sahte evliliği sürdürelim sonunda boşanırız. Zaten babamların şirket işleri ozaman kadar hal olur." diyerek ona teklifimi sunduğumda cevabını bekledim.
Çatılan kaşlarında bir fark göremiyordum. Bu cocuk çatık kaşlamı doğdu yahu.
"Hayatıma hiçbir şekilde müdahale istemiyorum." dediğinde kabul ettiğini anladım ve boynuna sarıldım. Heycan patlaması geçtikten sonra ne yaptığımı idrak etiğiğmde ondan ayrıldım.
"Şey ben bir an heycanlandım onun için şey ettim." diye açıklama yaptığımda o kendini beğenmiş bir sırtışla bana bakıyordu.
"Tabi tabi heycandandır o. Fırsatçılık değil." dediğinde gözlerimi sonuna kadar açtım.
"Ya sen nekadar kendini beğenmiş bir insansın ya ?"
"Kızlar genelde çok yakışıklısın der." dediğinde ona iğrenir gibi bir bakış atım.
"Anlaşdık mı ozaman ?" diye alakasız bir soru sordum.
"Anlaşdık." dedikten sonra tekrar gözlerimin içine baktı "Ha Asya, çok zor olacak ama sakın bana aşık olma, çünkü ben sana asla olmayacağım." diyip bana aşağılayıcı bir ifadeyle göz kırptığında çalan şarkı bitmişti ve masaya doğru gitmişti. Sana aşık olacak en son kişi benim Ediz Çağıran. Hayatımda bukadar kendini beğenmiş bir insan daha görmedim.

-- Bölüm sonu --
.