E VETMJA IME

TAKIMI

Ecja rruges per ne shtepi. Kishte qene nje nga ato ditet e lodhshme dhe stresuese per mua.Sapo kisha dale nga palestra,vendi qe me falte kenaqesine dhe lodhjen me te madhe te diteve te mia. Ishte dite nentori,por ishte aq vape sa dukej si dite vere. Rruga ishte e mbushur plot me njerez qe leviznin zhurmshem si ato milingonat ne drejtime te ndryshme.
Ndalova perballe rruges se makinave duke pritur semaforin qe te nxirrte driten jeshile. Isha aq e lodhur sa ato pak sekonda pritje po me dukeshin si ore.
Dhe ja ku doli jeshilja e shumepritur. Nisa te nxitoja sikur po me ikte shtepia dhe duhej ta kapja ne kohe.As nuk i hodha syte nga ana tjeter te shikoja nese makinat kishin ndaluar te gjitha. Ecja sikur te mos ekzistonte asgje tjeter ne bote perveç meje dhe muzikes qe vinte nga kufjet qe mbaja ne vesh.
Papritur ndjej nje frenim te shpejte makine dhe veten ne toke. Zemra me ishte bere njesh me asfaltin nga frika. Muzika u nderpre dhe celulari bashke me çdo send tjeter timin perfunduan ne toke. Qendrova per pak sekonda ashtu sa te merrja veten nga tronditja. Kur degjoj nje ze:
X- u vrave?
Ngre koken dhe ndeshem me dy sy qiellor te shndritshem dhe nje fytyre mahnitese. Kisha ngelur e perhumbur ne ate fytyre kur ndjeva doren e tij te me ngrinte. E hoqa direkt doren sikur tme kishte prekur nje rryme elektrike dhe i ktheva pergjigje:
Une (gjithe ironi):- Jo,nuk kisha leke per autobuz dhe mendova te ulesha ktu ne mes te rruges se mos me falte ndonje. Kush ka qene ai idiot qe i ka dhene patenten nje qorri si ti.
U ngrita ne kembe dhe nisa te mbledh gjerat e perhapura gjithandej. Ai u ngrit,filloj te qeshte dhe pastaj tha:
-E di perse do me vinte keq? Nese kjo fytyre kaq e embel do perfundonte poshte rrotave te makines sime. Mekat eeee hahaha.
Pse ekzistojne kshu njerzish nuk e kuptoj. Njerez qe nuk shofin pertej hundes se tyre. Mblodha gjerat dhe i thash :
-psikopat.
Nuk kaluan as pese sekonda kur degjoj perseri zerin e tij:
-sa pantallona te bukura paske.A mi jep nje xhiro? Ju referohej linjave te mia perfekte per te cilat kisha 13-vjet qe derdhja djerse neper palestra.
Vazhdova te ecja pa e kthyer koken dhe ju pergjigja:
-tr.. Degjova te qeshte si idiot.
Nuk kaluan as pese minuta kur sa do kaloja rrugen tjeter te makinave me del para me makine prape "idioti sybukur". Vazhdova sikur nuk e vura re kur hap deren e makines dhe me thote:- a e di qe vogelusheve nuk ju lejohen fjalet e pista. I hodha nje shikim vdekjeprures dhe u nisa te ecja kur filloj te flas perseri:- hajde te te shoqeroj me makine meqe te "aksidentova". Kte fjalen e fundit e tha me ironi.
Une(gjithe ironi):- shiko pak aty para me duket se eshte mami jot,mere dhe shoqeroje per ne shtepi,idiot. Nuk foli fare,por vura re qe i ndryshoj ngjyra e fytyres dhe syte ju veniten,sikur te fshihnin trishtimin e gjithe botes. Me beri pershtypje por jo aq sa tme ndalonte te vazhdoja rrugen.